Logeion | laudatio

laudātĭo, ōnis, f. [laudo], a praising, praise, commendation; a eulogy, panegyric.

I In gen.: quam lauream cum tua laudatione conferrem? with your eulogy, i. e. that pronounced by you, Cic. Fam. 15, 6, 1: felicitatem ipsam deorum immortalium judicio tribui laudationis est, id. de Or. 2, 85, 347: quae quidem laudatio hominis turpissimi mihi ipsi erat paene turpis, id. Pis. 29, 72: in omnibus laudationibus, Quint. 11, 3, 153.—With object.-gen.: laudationes eorum, qui sunt ab Homero laudati, Cic. Fin. 2, 35, 116: legis, Quint. 7, 1, 47: laudationes modulatae, songs of praise, Suet. Ner. 20.—
II In partic.
- A In a court of justice, a favorable testimony to a person's character, a eulogy, panegyric: lectissimos viros cum legatione ad hoc judicium, et cum gravissima atque ornatissima laudatione miserunt, Cic. Cael. 2, 5; id. Fl. 15, 36; id. Font. 2, 4: judicialis, Suet. Aug. 56.—
- B A funeral oration, eulogy: funebris, Cic. Mil. 13, 33; Quint. 3, 7, 2: est in manibus laudatio, quam cum legimus, etc., Cic. de Sen. 4, 12: nonnullae mortuorum laudationes, id. Brut. 16, 61.—With object.-gen.: matronarum, Liv. 5, 50.

laudātio, ōnis, f. (laudo), das Loben, die Lobrede, I) im allg., laudatio tua, deine (die von dir gehaltene) L., Cic. – m. subj. Genet., hominis turpissimi, Cic.: u. m. obj. Genet., eorum, L. auf die usw. – Plur., laudationes, Ggstz. obiurgationes, Sen. ep. 94, 39: laudationes modulatae, Lobgesänge, lobhudelnde Gesänge, Suet. Ner. 20, 3. – II) insbes.: 1) das vor Gericht für jmd. abgelegte günstige Zeugnis, die Belobigungsrede, die Schutzrede (vollst. laudatio iudicialis, Suet.), gravissima atque ornatissima, Cic.: laudationem falsam esse dicebat, Cic. – 2) die Lobrede auf einen Verstorbenen, die Leichenrede, laudatio funebris, Sen. rhet. u. Quint.: laudationes funebres, Plin. ep.: im Zshg. bl. laudatio, z.B. exsequiae, pompa, laudatio, Cic.: sollemnis, Liv. – m. obj. Genet., laud. mortui, Liv.: matronarum, auf die usw., Liv.: non nullae mortuorum laudationes, Cic. – 3) eine Dankadresse, die die Bewohner einer röm. Provinz als Zeichen ihrer Zufriedenheit mit der Verwaltung des Statthalters in Form eines lobenden Berichtes an den Senat in Rom durch Gesandte (gew. im Monat Februar) schickten, Cic. Verr. 4. 140 u. 147.

laudatio [CL] , praise, commendation. a797 magis haec potest esse confusio quam ~o Alcuin Ep. 58; Jhesu, tua laudacio / de cordis domicilio / facit ingens palacium J. Howd. Cyth. 101. 1; omnis celi simphonista / te collaudat, sed nec ista / sufficit laudacio Walt. Wimb. Virgo 137; tales autem correlationes, ut est ~o-passio, non exigunt subjectum eternum aut ens aut aliquid extra laudantem, quia ~o-passio non est causata a ~one activa sed solum est denominatio W. Alnwick QD 167.

laudātĭō, (10) ōnis, f. (laudo), discours à la louange, éloge [prononcé], panégyrique : Cic. Fam. 15, 6, 1 ; Tusc. 1, 116 ; de Or. 2, 347 ; laudationes mortuorum Cic. Br. 61 et abs^t laudatio Cic. Mil. 33 ; Br. 62, éloge (oraison) funèbre ; judicialis Suet. Aug. 56 et abs^t laudatio Cic. Verr. 2, 4, 17 ; 4, 151 ; Cæl. 5, déposition élogieuse en faveur de qqn dans un procès ; adresse élogieuse et officielle.

laudātiō, ōnis f (laudo)

1. het loven, lofrede (door: gen.; van, op: gen.) [hominis turpissimi door een zeer verdorven mens; eorum lofrede op hen]; ➤ laudationes modulatae lofzangen;
2. (voor de rechtbank) getuigenis à decharge, verdedigingsrede [iudicialis; gravissima atque ornatissima]; ➤ laudationem falsam esse dicebat;
3. lijkrede (mbt.: gen.) [exsequiae; sollemnis; matronarum];
4. schriftelijke dankbetuiging (v.d. inwoners v.e. Rom. provincie, gericht aan de senaat wegens de verrichtingen v.e. stadhouder);
5. (Mel.) instemming, bijval.

laudatio , onis. f.
讚美。

Suggest a Translation
See an image

, Jussus vel consensus. Charta ann. 1075. vel 1076. inter Instrum. tom. 4. Gall. Christ. col. 283 : De terris vero arabilibus et planis, quia divisæ non erant, judicatum est, ut si alii illas laborarent per Laudationem et præceptum, obedientiales, vel ministri ejus atque ministri illius Hugonis illas haberent, et redditus earum inter se dividerent. Alia ann. 1063. tom. 6. Spicil. Acher. pag. 440 : Concedo omnipotenti Deo et S. Mariæ atque S. Stephano (Nivernensi).... et Canonicis ibidem Deo servientibus ac servituris, per Laudationem D. Hugonis Episc. et D. Goffridi Autissiod. Præsulis, etc. Alia ann. 1201. e Tabulario Maurigniacensi : Promiserunt quod contra Laudationem et concessionem de cetero non venient. Item, Concessio. Charta ann. 1145. inter Probat. tom. 2. Hist. Occit. col. 508 : Et nos omnes suprascripti... laudamus atque concedimus... tibi domino Bernardo Atoni... alteram medietatem omnium usaticorum et omnium leddarum, quæ ab ipsis nundinis... exierint. Hanc concessionem et Laudationem in perpetuum facimus tibi, etc. Quo sensu etiam intelligenda Charta ex Tabul. Maurign. laudata. Vide Laudare 3.

, Conventio, pactum. Forma juramenti a Tolosanis præstiti Legatis Innocentii III. PP. apud Catellum cap. 6. Hist. Comitum Tolos. pag. 236. et in Actis SS. Martii pag. 412 : Qui omnes pro seipsis et pro omnibus eorum sociis, qui tunc erant de Capitulo, et pro universis hominibus et feminis Tolosæ, præsentibus et futuris, hoc mandatum, confirmationem et Laudationem a præfatis Legatis receperunt.

, Quod domino feudi pro facultate alienandi fundum, exsolvitur. Charta ann. 1221. in Chartul. Arremar. ch. 82 : Cum querela verteretur... super sexta parte Laudationum et ventarum pertinentium ad censum de la Chape ; quas videlicet Laudationes et ventas nos petebamus, etc. Inventar. MS. ann. 1366 : Item quod rector comitatus Veneyssini possit committere Laudationes clavariis. Vide supra Laudes in Laudare 4.

, Gallice Assentiment : Sine nostro successorumque nostrorum Laudatione et consensu. (Cartul. S. Andreæ Vienn. ed. Chevalier, p. 290, an. 1123).

laudātiō ōnis, f

laudo, a praising, praise, commendation, eulogy, panegyric, encomium: tua, eulogy from you: laudationes eorum, qui sunt ab Homero laudati.—In a court, a favorable testimony, eulogy: gravissima: falsa.—A funeral oration, eulogy: est in manibus laudatio, quam cum legimus, etc.: mortuorum: matronarum, L.—A laudatory address(from a province to the Roman Senate, in praise of a retiring governor).

laudatio

Saved

Recent