maculo
maculo, to spot, stain, defile, pollute
- I Lit.
- A In gen. (only poet.), to stain, tinge, dye: telas maculare ostro, Val. Fl. 4, 368: et multo maculatum murice tigrim, id. 6, 704.—
- B In partic., to spot, stain, defile, pollute: maculari corpus maculis luridis, Plaut. Capt. 3, 4, 63 (595): solum sanguine, Cat. 63, 7; cf.: terram tabo, Verg. A. 3, 29: dextra maculata cruore, Ov. de Nuce, 157.—
- II Trop. (acc. to I. B.), to defile, dishonor, disgrace, etc. (freq. in Cic.): rex ille optimi regis caede maculatus, Cic. Rep. 2, 25, 46; cf.: partus suos parricidio, Liv. 1, 13: nemora nefario stupro, Cic. Mil. 31, 85: Catonis splendorem, id. Sest. 28, 60: tuum maculavi crimine nomen, Verg. A. 10, 851: inde metus maculat poenarum praemia vitae, spoils, Lucr. 5, 1151: obsoleta quoque (verba) et maculantia ex sordidiore vulgi usu ponit, Gell. 16, 7, 4.
- —Hence, măcŭ-lātim, adv., in a spotted or mottled fashion (late Lat.), Aug. Gen. ad Lit. 5, 10.
- 1. vol vlekken maken, bevlekken [terram tabe; ferrum sanguine];
- 2. (metaf.) bevlekken, bezoedelen, onteren [partus suos parricidio; sacra loca stupro; belli gloriam morte turpi].
- macula, to spot, stain, defile, pollute: terram tabo, V.: sanguine rupem, O.: solum sanguine, Ct.—Fig., to defile, dishonor: rem p.: parricidio partūs suos, L.: nemora stupro: tuum crimine nomen, V.
-
…lumina virga. Nec mora, falcato nutantem vulnerat ense qua collo est confine caput, saxoque cruentum deicit et maculat praeruptam sanguine rupem. Arge, iaces, quodque in tot lumina lumen habebas, exstinctum est, centumque oculos…
Ovid, Metamorphoses
-
…sed non indignissimum facinus putavit illum non dicam loqui, sed vivere ac spirare quis fuit qui non eius voce maculari rem publicam, seque si eum audiret scelere adstringi arbitraretur venio ad comitia, sive magistratuum placet sive legum .…
Cicero, pro Sestio
-
…ei secum ex hoc loco efferre, ne is de cuius officio nemo umquam dubitavit lx denique anno dedecore, macula turpissimaque ignominia notetur, ne ornamentis eius omnibus Sex. Naevius pro spoliis abutatur, ne per te fiat quo…
Cicero, pro Quinctio
-
…inclinet, retinere aut ante possitis occurrere. Nam rex ille, de quo loquor, primum optimi regis caede maculatus integra mente non erat, et cum metueret ipse poenam sceleris sui summam, metui se volebat ; deinde victoriis…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…tuo edito monte Latiari, sancte Iuppiter, cuius ille lacus, nemora finisque saepe omni nefario stupro et scelere macularat, aliquando ad eum puniendum oculos aperuisti vobis illae, vobis vestro in conspectu serae, sed iustae tamen et…
Cicero, pro Milone
-
…curulis aedilitas, quae maxime hanc tueri religionem solet, permovit quo minus castissimos ludos omni flagitio pollueres, dedecore maculares, scelere obligares sed quid ego id admiror qui accepta pecunia Pessinuntem ipsum, sedem domiciliumque Matris deorum, vastaris…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…aliquem et sescentas operas se fortunis spoliari et regno omni posse nudari at etiam eo negotio M. Catonis splendorem maculare voluerunt ignari quid gravitas, quid integritas, quid magnitudo animi, quid denique virtus valeret, quae in tempestate…
Cicero, pro Sestio
-
…ille, deorum corporeasque dapes avidam demersit in alvum, fecit iter sceleri, primoque e caede ferarum incaluisse potest maculatum sanguine ferrum idque satis fuerat, nostrumque petentia letum corpora missa neci salva pietate fatemur sed quam danda neci ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…sim reus actu ; Neu puter solvi per amoena dicta, schema si chartis phalerasque iungam, clerici ne quid maculet rigorem fama poetae. Denique ad quodvis epigramma posthac non ferar pronus, teneroque metro vel gravi nullum cito cogar…
Sidonius Apollinaris, Epistulae, Books I-VII
-
…trepidoque capessunt castra inimica gradu, quis leto auertere poenas defuerant animi. patet urbs confessa furorem et reserat Tyrio maculatas hospite sedes. matronae puerique ruunt maestumque senatus concilium nullique hominum lacrimabile uulgus. stabant innixi pilis exercitus omnis spectabantque…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905