About Report a problem

Menu

mortalis

mortalis, subject to death, destined to die, mortal

BWL

omnes mortales se laudari optant
all mortals wish to be praised

Frieze-Dennison Vergil

mortālis, e: adj. (mors), subject to death, mortal, 10.375; of mortal nature, lineage, or descent; earthly, human, 1.328; made by man, mortal, 12.740; subst., mortālēs, ium, c., mortals, men, mankind, 2.142; mortālia, ium, n., human affairs; fortunes, woes, 1.462.
mortālēs, ium, c.: mortals, men, mankind, 2.142.

Could not find mortalique in Logeion dictionaries.

mortalique Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: feminine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: feminine ablative singular, Adjective: masculine ablative singular of mortalis

See mortalique in Morpho

mortālis, e, adj. [mors], subject to death, liable to die, mortal (class.).
  • I Lit.: quid in iis mortale et caducum, quid divinum aeternumque sit, Cic. Leg. 1, 23, 61: animal, id. N. D. 3, 13, 32.—
  • II Transf.
    • A Human, mortal: mucro, of human workmanship, Verg. A. 12, 740: condicio vitae, Cic. Phil. 14, 12, 33: opera, Liv. 1, 2: acta, Ov. Tr. 1, 2, 97: mortalin' decuit violari vulnere divum? from the hand of a mortal, Verg. A. 12, 797: haud tibi vultus Mortalis, id. ib. 1, 328: nec mortale sonans, like a human voice, id. ib. 6, 50: si mortalis idem nemo sciat, Juv. 13, 76.—Comp.: aliquid ipso homine mortalius, more perishable, Plin. 36, 15, 24, § 110.—Hence, subst.: mortālis, is, comm., a man, mortal, human being (in sing. mostly ante-class.): lepidus ecastor mortalis est Strabax, Plaut. Truc. 5, 57 (949): edepol, mortalis malos, id. Bacch. 2, 3, 59 (293); id. Truc. 2, 1, 36 (244); id. Aul. 2, 4, 40 (319): ego, quantum mortalis deum possum, te ac tua vestigia sequar, Liv. 3, 17, 6.—Usually pīur.: mortales, like the Gr. θνητοί, mortals, men, mankind: quod ad immortales attinet haec: deinceps quod ad mortales attinet, videamus, Varr. L. L. 5, § 75 Müll.: est locus Hesperiam quam mortales perhibebant, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 23 Vahl.); cf.: omnes mortales sese laudarier optant, id. ap. Aug. de Trin. 13, 6 (Ann. v. 551 Vahl.): omnes mortales hunc aiebant Calliclem vivere, etc., Plaut. Trin. 1, 2, 175 (213): diu magnum inter mortales certamen fuit, etc., Sall. C. 1, 5: omnes mortales omnium generum, aetatum, ordinum, Cic. Pis. 40, 96: defendo multos mortales, id. Div. in Caecil. 25: plus debuisse fortunae, quam solus omnium mortalium in potestate habuit (Alexander), Curt. 10, 5, 35.
  • —mortālĭa, ĭum, n., human affairs, Verg. A. 1, 462; Tac. A. 14, 54.—
    • B Temporary, transient (opp. immortalis, imperishable, eternal; v. immortalis): neque me vero paenitet, mortales inimicitias, sempiternas amicitias habere, Cic. Rab. Post. 12, 32; Liv. 34, 6.— Hence, adv.: mortālĭter, mortally, in the manner of mortals (eccl. Lat.): mortaliter vivere, Aug. Enchir. 64.

Saved

Recent