obaeratus
obaeratus, involved in debt
ŏb-aerātus, a, um, adj. [ob-aes],
- involved in debt, in bondage on account of debt (class.): liber, qui suas operas in servitute pro pecuniā quādam debebat, dum solveret, nexus vocatur, ut ab aere obaeratus, Varr. L. L. 7, § 105 Müll.: tenuis et obaeratus, Suet. Caes. 46.—Comp.: quanto quis obaeratior, aegrius distrahebant, the more deeply in debt, Tac. A. 6, 17.—
- II Subst.: ŏbaerā-tus, i, m., a person involved in debt, a debtor: obaeratos liberare, * Cic. Rep. 2, 21, 38: Orgetorix omnes clientes obaeratosque suos eodem conduxit, Caes. B. G. 1, 4; Liv. 26, 40, 17.
obaerātus, a, um, Adi. m. Compar. (ob u. aes), verschuldet, in Schulden steckend, Liv. u.a. – Plur. subst., obaerātī, ōrum, m., Verschuldete, Schuldner, Cic. u.a.
ŏbærātus, (13) a, um (æs), endetté, obéré : Varro L. 7, 105 ; Suet. Cæs. 46 || -tior Tac. Ann. 6, 17 || ŏbærātus, ī, m. , débiteur : Cic. Rep. 2, 38 ; Cæs. G. 1, 4, 2 ; Liv. 26, 40, 17.
obaerātus adj.with comp.
- ob+aes, involved in debt: plebs, L.: quanto quis obaeratior, Ta.— Plurm. as subst, debtors: obaeratos liberare.