obaro
obaro, to plough around, plough up
ŏb-ăro, āvi, ātum, 1,
- v. n., to plough around, plough up: cum hostes obarāssent quicquid herbidi terreni extra murum erat, Liv. 23, 19, 14.
ob-aro, āvī, āre, überackern, überpflügen = umackern, umpflügen, quidquid herbidi terreni extra murum est, Liv. 23, 19, 14.
ŏbărō, āvī, ātum, āre, tr., labourer, retourner la terre : Liv. 23, 19, 14.
ob-arō āvī, —, āre,
- to plough around, plough up: quicquid herbidi terreni erat, L.