obambulatio
ŏb-ambŭlātĭo, ōnis, f. [obambulo],
- a going or walking about: obambulatio hominum, Auct. Her. 3, 19, 31.
obambulātio, ōnis, f. (obambulo), das Hin- u. Hergehen, frequentia et obambulatio hominum, Cornif. rhet. 3, 31.
quod si fastidium oppidi levare ~one velis ‥ via ipsa imbre conspersa vel levi tenacius omni visco pedem moratur(
ŏbambŭlātĭō, ōnis, f. , allées et venues : Her. 3, 31.