obsonito
obsōnĭto, āvi, 1, v. freq. n. [1. obsono],
- to feast, entertain, Cato ap. Paul. ex Fest. p. 201 Müll.
obsōnito (opsōnito), āvī, āre (Frequ. v. obsono), schmausen, centenis, Cato oratt. 27. fr. 1 (bei Fest. 201, 33).
obsōnĭtō (15) (ops-), āvī, āre, intr., fréq. de obsono, tenir table, traiter : Cat. d. P. Fest. 201.