obtendere

obtendere [CL] 1 to hold or put before, to place in front or in the way. b to block, obstruct. c to offer, expose. ~ere, anteponere GlC O 62; ~it, opponit Osb. Glouc. Deriv. 403.  b sicut maxima claritas ~it visum, sic nimia perscrutatio secretorum Dei ~it intellectum Palmer 430.  c aperto vertice gladiis occurrens, sacram vulneribus coronam ~it Gir. EH I 20. 2 to cover. tenuissima ‥ cicatrix / ulceris obtendens veteris vestigia tantum Alcuin SS Ebor 773; tumor ‥ Temesinus ~erat ‥ Thornensem insulam et intrare volentibus non nisi navigio aliquam affectabat viam Sulcard f. 12r. 3 to put forward, offer, show forth (abstr); b (opposition or defence); c (as a reason, excuse, or sim.). nisi quia maluit affectantibus potentiam, humilitatem ~ere Pull. Sent. 712A; caveant ne in vestimentis ovium apparentes, intrinsecus sint lupi rapaces, opus extra ~entes bonum, cor intra celantes pravum Ib. 940D.  b notum est ‥ quomodo ~erim repugnantiam ad hujusmodi officium naturae, aetatis ‥ et ignorantiae meae Anselm (Ep. 206) IV 100; non ~o iniquitatis meae defensionem Ib. (Or 11) III 44.  c nulla nostra merita ~imus, sed divinae voluntati et vestrae pietati committimus Anselm (Ep. 126) III 268; mortua anima, quid ~et de se nisi quia peccatrix et misera est? Ib. (Or. 10) III 39; mortem Domini nostri ‥ ~o inter me et mea peccata Id. Misc. 353; necessaria sibi ~ens neque raptum dimisit neque pro eo quicquam restituit Alex. Cant. Mir. 31 p. 219; hec clericis ~entibus, ille perstitit in sententia W. Malm. Wulfst. III 4; cur civitates dici debeant ‥ nichil ~unt Devizes 39v (v. civitas a).