obtestatio
obtestatio, an adjuration, solemn charge
ob-testātĭo, ōnis, f. [obtestor],
- an adjuring, conjuring; an engaging or obliging to any thing by calling God to witness (class.): obtestatio est, cum deus testis in meliorem partem vocatur: detestatio, cum in deteriorem, Paul. ex Fest. p. 184 Müll.: quid ergo illa tua obtestatio tibicinis? Cic. Dom. 48, 125: viri, Cic. Clu. 12, 35; id. Balb. 14, 33.—
- II Transf., an earnest entreaty, adjuration (rare); in plur.: matronae in preces obtestationesque versae, supplications, Liv. 27, 50: senatus ad infimas obtestationes procumbens, Tac. A. 1, 12: quā obtestatione discedens, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 5; Cic. Fam. 13, 1, 4; Suet. Tib. 40.
obtēstātio, ōnis, f. (obtestor), die Beschwörung, I) die Verpflichtung zu etwas durch Anrufung des göttlichen Namens (vgl. Donat. Ter. Andr. 3, 3, 8), obtestatio et consecratio legis, Cic.: tua obt. tibicinis, Cic.: obtestationem componere, Beschwörungsformel, Liv. – II) übtr., das inständige Bitten, Flehen, Nep., Liv. u. Tac.: Plur., Liv. epit.
ibi affuit ‥ Dei ~o eorum qui eandem terram eidem loco concesserunt
divina ~one ad se ‥ ursum accivit
juraverunt ‥ fratres ‥ sub ~one mortis et vulnerum Christi, numquam se castra ‥ resignaturos
sub ~one divini judicii
cum promissis, minis, et ~one quamplurima
cum ~one precipimus ut omnes studeant ‥ dare decimas
in illa figura ubi est ~o cum conprecatione, ut in illo Vergilii: ‘sic tua Cyneas fugiant examina taxos’
obtestātĭō, (13) ōnis, f. (obtestor), action de prendre les dieux à témoin, engagement solennel : Cic. Domo 125 ; P. Fest. 184 || adjuration solennelle : Cic. Clu. 35 || prière [aux dieux], supplications : Liv. 27, 50, 5 || [en gén.] prière instante, adjuration : Cic. Fam. 13, 1, 4 ; Cæl. d. Cic. Fam. 8, 10, 5.
- 1. bezwering door het aanroepen v.e. god [tibicinis feestelijk aanroepen v.d. goden begeleid door fluitspel]; meton. bezweringsformule; ➤ obtestationem componere;
- 2. het dringend verzoeken, smeekbede.
obtestātiō ōnis, f
- obtestor, an adjuration, solemn charge: quae mulier obtestatione viri debuit, etc., was bound by her husband's adjuration: legis.—An entreaty, supplication: matronae in obtestationes versae, L.: Phaedri.