obtenebrescere

obtenebrescere [LL] 1 to become dark; b (of light or luminous object, also fig.); c (of night). componitur ‥ obtenebrasco -is Osb. Glouc. Deriv. 569; squalet, id est sordet et ~it Trevet Troades 5.  b unde si lassatur constantia tua, si ~it lucerna tua Gosc. Lib. Confort. 70; tanta vis solaris splendoris tota ~et a tanti luminis majestate et obscurabitur ‥ claritas siderum in meridiano splendore Ib. 108; orta est ‥ caligo tenebrarum insolita, ut diem licet advesperascentem ~ere faceret in noctem Gerv. Cant. Chr. 478.  c ~ente nocte V. Chris. Marky. 5. 2 (fig.) to be covered in darkness: a (of person); b (of light of faith). c (of deed). a qua vesania in conspectu solis et oculorum omnium a veritatis luce ~itis? Gosc. Lib. Mild. 10; ne quis ~at in opinione sua sicut qui palpat in meridie et qui umbram querit in luce Bald. Cant. Sacr. Alt. 661B.  b fidei splendor ~it, spei celsitudo contabescit Bede Mark 175; finita illa luce solenni, ~ere cepit in advena lux presumpte fidei V. Kenelmi B f. 83ra.  c stultarum lampades extinguuntur quia ‥ opera quibus coram hominibus fulgere videbantur ~ent cum internus arbiter adfuerit Bede Cant. 1214.