obtaedescit Save Georges Gaffiot 2016 LaNe ob-taedēscit (optaed.), ere, v. impers., es ekelt an, nolo obtaedescat, Plaut. Stich. 734. obtædēscit, ĕre, intr. impers., on est dégoûté : *Pl. St. 734. ob-taedēscit, taedēscere, — — (incoh. v. taedet) (Plaut.) onpers. het begint te vervelen.