About

Menu

obticentia

obtĭcentĭa, ae, f. [obticeo],
  • a pause, sudden break in the midst of a discourse, as a rhet. figure: Ἀποσιώπησις, quam Cicero reticentiam, Celsus obticentiam, nonnulli interruptionem appellant, Quint. 9, 2, 54.

Saved

Recent