ordinarie
ordĭnārĭē, adv., v. ordinarius fin.
ōrdināriē, Adv. (ordinarius), ordentlich, Tert. de res. carn. 2.
sic igitur tu tibi tuis, ut auguror, in agendis minus ~ie providisti dum tam precipitanter in preassertis assertorem reprobare non erubuisti
que hore ‥ que ad orandum constituuntur nisi que ab ecclesia ~ie frequentantur
jure divino ‥ cavetur ne ~ie vel regulariter idem homo presit rebus secularibus et divinis ‥ licet casualiter fungens potestate spirituali
saltem unicam lectionem ~ie audierit singulis diebus(v.
ut ‥ frater Thomas ‥ cathedram ~ie regendi in Sacris Scripturis ascenderet
in eisdem [sc. jure civili et decretalibus ] ~ie legendo
magister ~ie legens(v.
forma legencium decretales extraordinarie. ‥ de salario legentis ~ie decretales
in curia Romana legit cursorie et ~ie
ōrdĭnārĭē (ordinarius), en ordre : Tert. Res. 2.