ordior

ordior, to begin a web, lay the warp, begin, commence, make a beginning, set about, undertake

ōrdior, ōrsus sum, 4, dep. a. and n.: to weave, spin; to begin; begin to speak; begin, 1.325.

ordĭor, orsus, 4 (fut. ordibor for ordiar: non parvam rem ordibor, Att. ap. Non. 39, 22; part. perf. orditus, Sid. Ep. 2, 9; Vulg. Isa. 25, 7), v. dep., lit., to begin a web, to lay the warp; hence, also, in gen., to begin, undertake a thing: ordiri est rei principium facere, unde et togae vocantur exordiae, Fest. p. 185 Müll.; cf. Isid. 19, 29, 7: telam, Hier. in Isa. 9, 30, v. 1; Vulg. Isa. 25, 7.

I Lit., to begin to weave a web, to weave, spin: araneus orditur telas, Plin. 11, 24, 28, § 80.—So of the Fates: Lachesis plenā orditur manu, Sen. Apoc. 4: (Parca) hominis vitam orditur, Lact. 2, 10, 20.—
II In gen., to begin, commence, set about, undertake (class.; syn.: incipio, incoho, infit); constr. with acc., de, inf., or absol.
- - - - α With acc.: reliquas res, Cic. Fam. 5, 12, 2: alterius vitae quoddam initium ordimur, id. Att. 4, 1: reliquos, to relate, describe, Nep. Alc. 11, 6: querelae ab initio tantae ordiendae rei absint. Liv. praef. § 12: majorem orsa furorem, Verg. A. 7, 386.—
      - β With de: paulo altius de re ordiri, Cic. Verr. 2, 4, 47, § 105.—
      - γ With inf.: ea, de quā disputare ordimur, Cic. Brut. 6, 22: cum adulescens orsus esset in foro dicere, id. ib. 88, 301: cum sic orsa loqui vates, Verg. A. 6, 125: et orsa est Dicere Leuconoë, Ov. M. 4, 167: tunc sic orsa loqui, id. ib. 4, 320.—
      - δ Absol., to begin, commence, set out, take or have a beginning: unde est orsa, in eodem terminetur oratio, Cic. Marcell. 11, 33: Veneris contra sic filius orsus, thus began (to speak), Verg. A. 1, 325: sic Juppiter orsus, id. ib. 12, 806; so commonly with specification of the point from which: unde ordiri rectius possumus quam a naturā? Cic. Tusc. 5, 13, 37 init.: a principio, id. Phil. 2, 18, 44: a facillimis, id. Fin. 1, 5, 13: a capite, Plin. 25, 11, 83, § 132.—
      - ε Of things or subjects, to begin, to be begun (where the verb may be taken in pass. sense): tormina ab atrā bile orsa mortifera sunt, Cels. 2, 8: cum ex depressiore loco fuerint orsa fundamenta, Col. 1, 5, 9: sed ab initio est ordiendus (Themistocles), i. e. I must begin (his life) at the beginning, Nep. Them. 1, 2; cf.: ab eo nobis causa ordienda est, Cic. Leg. 1, 7, 21.

ōrdior, ōrsus sum, īrī (verwandt m. ordo), reihen, I) im engeren Sinne, ein Gewebe anreihen, anzetteln, anfangen (vgl. Isid. orig. 19, 29, 7. Fest. 185, 31), telam, Hieron. in Isai. 9, 30. v. 1. Vulg. Isai. 25, 7: araneus orditur telas, Plin. 11, 80: v. der Parze, altera (Parca), quae hominis vitam ordiatur, altera, quae contexat, tertia, quae rumpat et finiat, Lact. 2, 10, 20: u. im Bilde, singulis corporum morbis subtexemus remedia orsi a capite, Plin. 25, 132. – II) im weiteren Sinne, übh. anfangen, beginnen, A) im allg.: alterius vitae quoddam initium, Cic.: maiorem furorem, Verg. – B) insbes., redend, darstellend etw. beginnen, an etw. gehen, von etw. ausgehen, zu etw. fortgehen, a) übh.: α) m. Acc.: sermonem, Cic.: orationem, Cic.: fabulam, Ov.: bellum, Liv.: tantam rem, Liv.: reliquas res, Cic.: reliquos ordiamur, Nep.: ab initio tantam rem, Liv.: sed ab initio est ordiendus, ich muß mit ihm (mit seinem Leben) von vorn beginnen, Nep. – β) mit Infin.: de alqa re disputare, Cic.: loqui, dicere, Verg. u. Ov.: Philippi res orsus obterere, Curt. – γ) absol.: de alqo paulo altius, Cic.: a principio, a sensibus, Cic.: ab ducibus comparandis, Liv.: ordiri a superiore paeone, posteriore finire, Cic. – orsus (ausgehend) a Macedonia, Curt. – sed ut, unde est orsa, in eodem terminetur oratio, Cic. – b) prägn., mit der Rede beginnen, anheben, sic orsus Apollo, Verg.: m. Dat. zu wem? miranti sic orsa deae dea, Ov. – Part. perf. pass. Plur. subst. orsa, ōrum, n., I) das Beginnen, Unternehmen, Verg. Aen. 10, 632. Liv. praef. § 13. u. nachaugust. Dichter. – II) (poet.) Worte, Rede, sic ore vicissim orsa refert, Verg. Aen. 7, 435 u. 11, 124: Menandri, Gedichte, Stat. u. Auson. – ➳ Archaist. Fut. ordibor, Acc. tr. 95: Perf. orditus sum u. Partic. Perf. orditus, Sidon. epist. 2, 9, 6. Vulg. Isai. 25, 7. Hieron. in Isai. 9, 30. v. 1 (wo orditi telam u. passiv ordita tela): Nbf. (v. ordio) Infin. Praes. ordire, Afran. com. 319: Inf. Perf. act. ordisse, Isid. orig. 19, 20, 1 (wo telam ordisse).

…magnum quid memorem Alciden Et mi genus ab Iove summo. Talibus orabat dictis, arasque tenebat, cum sic orsa loqui vates Sate sanguine divom, Tros Anchisiade, facilis descensus Averno ; noctes atque dies patet atri ianua Ditis…

Vergil, Aeneid
…et oro ut matures venire eoque animo venias ut me tuo consilio egere non sinas. alterius vitae quoddam initium ordimur. iam quidam qui nos absentis defenderunt incipiunt praesentibus occulte irasci, aperte invidere. vehementer te requirimus. Scr…

Cicero, Epistulae ad Atticum
…dicimus, dum id eius facinus commemoro et profero quo provincia tota commota est. de quo si paulo altius ordiri ac repetere memoriam religionis videbor, ignoscite rei magnitudo me breviter perstringere atrocitatem criminis non sinit. vetus est haec…

Cicero, in Verrem
…quia videbam Italici belli et civilis historiam iam a te paene esse perfectam, dixeras autem mihi te reliquas res ordiri, desse mihi nolui quin te admonerem, ut cogitares, coniunctene malles cum reliquis rebus nostra contexere an ,…

Cicero, Epistulae ad Familiares
…a Xenocrate atque ab Aristotele constitutus est. itaque ab iis constitutio illa prima naturae, a qua tu quoque ordiebare, his prope verbis exponitur Omnis natura vult esse conservatrix sui, ut et salva sit et in genere conservetur…

M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
…iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus comparandam et cognitionem habent faciliorem. itaque ab his ordiamur. Corporis igitur nostri partes totaque figura et forma et statura quam apta ad naturam sit, apparet, neque…

M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
…aut perfectum iam esse profecto intelleget. cum haec disseruissem, uterque adsensus est ; et ego tamquam de integro ordiens Quando igitur, inquam, a Cotta et Sulpicio haec omnis fluxit oratio, cum hos maxime iudicio illorum hominum…

M. Tullius Cicero, Brutus
…, quare quidque ita sit, docere, non eventis, eis praesertim quibus mihi liceat non credere. Ut ordiar ab haruspicina, quam ego rei publicae causa communisque religionis colendam censeo. sed soli sumus ; licet verum exquirere…

M. Tullius Cicero, De Divinatione
…nam ipsae quidem res in perfacili cognitione versantur. Quid enim iam sequitur, quod quidem artis sit, nisi ordiri orationem, in quo aut concilietur auditor aut erigatur aut paret se ad discendum ; rem breviter exponere et probabiliter…

M. Tullius Cicero, Orator
…a brevibus deinceps tribus, extrema producta atque longa, sicut illa sunt domuerant, sonipedes ; atque illi philosopho ordiri placet a superiore paeane, posteriore finire ; est autem paean hic posterior non syllabarum numero, sed aurium mensura…

Cicero, de Oratore

Frequency

2681st

most frequent word

Most used by

Statius, P. Papinius
Curtius Rufus, Quintus
Valerius Flaccus
Silius Italicus
Tacitus

Collocations

sic 35
primus 22
magnus 17
etiam 15
per 13
tum 13
iam 13
loquor 13
habeo 12
cum 12

ordior

Saved

Recent