About Report a problem

Menu

ordinatio

Could not find ordinationem in Logeion dictionaries.

ordinationem Noun: feminine accusative singular of ordinatio

See ordinationem in Morpho

ordĭnātĭo, ōnis, f. [ordino], a setting in order, regulating, arranging; an order, arrangement, regulation (mostly post-Aug.).
  • I Lit.: architectura constat ex ordinatione, quae Graece τάξις dicitur, et ex dispositione. Ordinatio est modica membrorum operis commoditas separatim, universaeque proportionis ad symmetriam comparatio, Vitr. 1, 2.—Of vines, Col. 4, 29, 12.—
  • II Trop.
    • A In gen., an ordering, regulating, orderly arrangement: comitiorum, Vell. 2, 124, 3: anni, Suet. Aug. 31: vitae, Plin. Ep. 9, 28, 4: mundus est ornata ordinatio dei munere, Ap. Mund. 1, p. 251.—
    • B In partic.
      • 1 An orderly regulation of state affairs, rule, government: quid ordinatione civilius? ... quam turpe, si ordinatio eversione, libertas servitute mutetur? Plin. Ep. 8, 24, 8.—
      • 2 An appointing to office, installation of magistrates, governors: cur sibi visum esset ordinatione proximā Aegypto praeficere Metium Rufum, Suet. Dom. 4.—
      • 3 A regulation, ordinance, decree, edict of an emperor: cum rerum omnium ordinatio ... observanda sit, tum, etc., Plin. Ep. 10, 58 (66), 10. —
      • 4 (Eccl. Lat.) Ordination: episcopalis, Sid. Ep. 7, 6 fin.: cleri, August. Bon. Conj. 24; Cassiod. Hist. Eccl. 9, 36.—
      • 5 Transf.: dispositis ordinationibus, in ranks, rows, Ap. Met. 10, 29, 24.

Saved

Recent