perstringo
perstringo, to bind closely, press hard, touch closely, graze
Frieze-Dennison Vergil
Could not find perstringendique in Logeion dictionaries.
perstringendique Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive singular of perstringo
- To bind tightly together; to draw together, draw up, contract: vitem, Cato R. R. 32: stomachus nimio rigore perstrictus, Veg. Vet. 3, 53; Grat. Cyneg. 296.—
- II To graze, graze against a thing.
- A Lit.: femur, Verg. A. 10, 344: solum aratro, to plough slightly, Cic. Agr. 2, 25: portam vomere, to graze against, id. Phil. 2, 40 dub. (al. praestr-).—
- 2 Transf., To blunt by grazing against, to make dull, to dull: minaci murmure aures, to stun, deafen, Hor. C. 2, 1, 18: juvenem multo perstringunt lumine, Stat. Th. 5, 666 (but for perstringere oculos, aciem, etc., cf. praestringo).—
- B Trop.
- 1 To seize: horror ingens spectantes perstringit, Liv. 1, 25; Val. Fl. 7, 81; cf. id. 7, 194.—
- 2 In partic.
- a To touch or wound slightly with words; to blame, censure, reprimand, reprove (class.): alicujus voluntatem asperioribus facetiis, Cic. Planc. 14, 33: aliquem vocis libertate, id. Sest. 6, 14: aliquem suspicione, id. Sull. 16, 46: aliquem oblique, Tac. A. 5, 11: cultum habitumque alicujus lenibus verbis, id. ib. 2, 59: modice perstricti, id. ib. 4, 17: ad perstringendos mulcendosque militum animos, id. H. 1, 85.—
- b In speaking, to touch slightly, to glance over, to narrate briefly: leviter transire ac tantummodo perstringere unamquamque rem, Cic. Rosc. Am. 32, 91: quod meis omnibus litteris in Pompeianā laude perstrictus est (Crassus), belittled, slighted, id. Att. 1, 14, 3: perquam breviter perstringere atque attingere, id. de Or. 2, 49, 201: celeriter perstringere reliquum vitae cursum, id. Phil. 2, 19, 47: summatim, Vulg. Dan. 7, 1.
I ¶ 1 resserrer : vitem Cato Agr. 32, 2, resserrer la vigne, ne pas lui donner trop de développement ; rigore perstrictus Veg. Mul. 2, 119, 3, resserré par le froid ¶ 2 [fig.] aures Hor. O. 2, 1, 18, crisper, assourdir les oreilles ; horror spectantes perstringit Liv. 1, 25, 4, un frisson crispe les spectateurs, leur serre le cœur.
II effleurer : ¶ 1 solum aratro Cic. Agr. 2, 67, effleurer le sol du soc de la charrue ¶ 2 [fig.] a) toucher légèrement, piquer : consulatus meus illum leviter perstrinxerat Cic. Br. 323, mon consulat lʼavait légèrement piqué ; asperioribus facetiis Cic. Planc. 33, piquer par des plaisanteries un peu vives || critiquer légèrement : Tac. Ann. 2, 59 ; 4, 17, etc. ; b) raconter en peu de mots, effleurer : atrocitatem criminis Cic. Verr. 2, 4, 105, passer légèrement sur un chef dʼaccusation odieux, cf. Cic. Amer. 91 ; Phil. 2, 47, etc.
➳ dans les mss confusion fréq. avec præstringo.
- 1. vastsnoeren, vastzetten (ook metaf.); ➤ extremitates corporis;
- 2. licht aanraken, even beroeren [solum aratro losjes omploegen; portam vomere];
- 3. (Verg.) licht verwonden, schampen [alcis femur];
- 4. (poët.; postklass.) afstompen [aciem gladii];
- 5. (metaf.) onaangenaam beroeren, doen beven; ➤ horror ingens spectantes perstringit; consulatus meus eum perstrinxerat;
- 6. berispen, terechtwijzen, beledigen [cultum habitumque alcis levibus verbis; alqm suspicione; alcis voluntatem facetiis]; ➤ alqm oblique ~; modice perstringi er met een klein standje vanaf komen;
- 7. even aanroeren, aanstippen, kort vertellen [vitae cursum; atrocitatem criminis]; ➤ breviter transire ac tantummodo ~ unam quamque rem; summatim ~ (Vulg.).
甚緊之。緊束之。— aures 聒耳。— oculos 眩目。— aciem mentis 鈍明悟。— terram aratro 耕地。— eum 輕責彼。— id 簡言此事。Perstrictus gelu 凍冰者。Perstringi horrore 觳觫。悚惶。
Suggest a Translation
See an image
- to bind closely, press hard, touch closely, graze: femur, V.: solum aratro, plough slightly: vomere portam, graze against: uterum perstrinxerat arbor, had overgrown, O.: murmure aures, deafen, H.—Fig., to touch closely, affect deeply, wound, move, touch: horror spectantes perstringit, L.: eos vocis libertate.—Of a speaker, to touch slightly, glance over: unam quamque rem: quod meis litteris perstrictus est (Crassus), slighted: cultum alcuius levibus verbis, slightly censure, Ta.
-
…in te admisisti quae a verecundo inimico audire non posses. sed reliquum vitae cursum videte, quem quidem celeriter perstringam. ad haec enim quae in civili bello, in maximis rei publicae miseriis fecit, et ad ea quae…
Cicero, Philippicae
-
…mihi ilium, sibi me ille anteferret, coniun ctissime versati sumus, consulatusque meus, qui ilium primo leviter perstrinxerat, idem nos rerum mearum gestarum, quas ille admirabatur, laude coniunxerat. maxime vero perspecta est utriusque nostrum…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…si tamquam parturiat unus pro pluribus. alios autem dicere aiunt multo etiam inhumanius, quem locum breviter paulo ante perstrinxi, praesidi adiumentique causa, non benevolentiae neque caritatis amicitias esse expetendas ; itaque ut quisque minimum firmitatis haberet minimumque…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…hoc tu emes ista innumerabili pecunia quod arari aut coli possit quod solum tam exile et macrum est quod aratro perstringi non possit, aut quod est tam asperum saxetum in quo agricolarum cultus non elaboret idcirco, inquit, agros…
Cicero, de Lege Agraria
-
…vero tu, Druse, quid agis ille L. Crassi, ille M. Antoni voluntatem asperioribus facetiis saepe perstrinxit impune nunc usque eo est oppressa nostra adrogantia civitas ut, quae fuit olim praeconi in ridendo, nunc equiti…
Cicero, pro Plancio
-
…commota est. de quo si paulo altius ordiri ac repetere memoriam religionis videbor, ignoscite rei magnitudo me breviter perstringere atrocitatem criminis non sinit. vetus est haec opinio, iudices, quae constat ex antiquissimis Graecorum litteris ac monumentis…
Cicero, in Verrem
-
…senatu laudarentur, ab eo praesertim qui mihi laudem illam eo minus deberet quod meis omnibus litteris in Pompeiana laude perstrictus esset. hic dies me valde Crasso adiunxit, et tamen ab illo aperte tecte quicquid est datum, libenter…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…mollita probare populo et commendare sibi proposuit. Nam etsi in oratione pro L. Murena Catone accusante Stoicorum παράδοξα perstringit et in librorum de Finibus III. et IV. eorundem austeritati moderandum esse censet, tamen non tam doctrinae…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…aliquem modum tute constitueris, coges oblitum me nostrae amicitiae habere rationem meae dignitatis. nemo umquam me tenuissima suspicione perstrinxit quem non perverterim ac perfregerim. sed mihi hoc credas velim non eis libentissime soleo respondere quos mihi videor facillime…
Cicero, pro Sulla
-
…in arte positum videbatur, ut de lege Appuleia dicerem, ut quid esset minuere maiestatem explicarem, perquam breviter perstrinxi atque attigi ; his duabus partibus orationis, quarum altera commendationem habet, altera concitationem, quae minime praeceptis artium…
Cicero, de Oratore