About Report a problem

Menu

praeceptor

praeceptor, a teacher, instructor, preceptor

Could not find praeceptoribus in Logeion dictionaries.

praeceptoribus Noun: masculine dative plural, Noun: masculine ablative plural of praeceptor

See praeceptoribus in Morpho

praeceptor, ōris, m. [praecipio].
  • One who seizes beforehand, an anticipator (post-class.): servilium praeceptor operum (al. praereptor, al. praecerptor), Paul. Nol. Ep. 23, n. 4.—
  • II A commander, ruler (post-class.), Gell. 1, 13, 8.—
  • III A teacher, instructor, preceptor (class.): praeceptor tuus, qui te hanc fallaciam docuit, Plaut. Ps. 4, 7, 96 (1198): vivendi atque dicendi, Cic. de Or. 3, 15, 57: praeceptor et auctor omnium consiliorum totiusque vitae, id. Phil. 2, 6, 14: fortitudinis, id. Fam. 5, 13, 3: philosophiae, Nep. Epam. 2, 2: recti bonique, Petr. 88, 9: ut praeceptori verborum regula constet, Juv. 7, 230.—Of Christ: Jesu praeceptor, miserere nostri, Vulg. Luc. 17, 13 al.: nostri praeceptores putant, our authorities, Gai. Inst. 2, 219; 3, 87 et saep.

Saved

Recent