profundo
profundo, to pour out, pour forth, shed copiously, cause to flow
Frieze-Dennison Vergil
Could not find profundentem in Logeion dictionaries.
profundentem Verb: present active participle feminine accusative singular, Verb: present active participle masculine accusative singular of profundo
- I Lit.: sanguinem suum profundere omnem cupit, dummodo profusum hujus ante videat, Cic. Clu. 6, 18: sanguinem pro patriā, id. Fin. 2, 19, 60; 2, 30, 97: vim lacrimarum, id. Rep. 6, 14, 14: lacrimas oculis, Verg. A. 12, 154; Ov. M. 9, 679; 7, 91; Sen. Med. 541: sanguinem ex oculis, Plin. 10, 60, 79, § 164: aquam, Plaut. Aul. 2, 4, 29 (308): vinum, id. Curc. 1, 1, 92 (92): vina deo tamquam sitienti, Lact. 2, 4, 13; 6, 1, 5: aquas sub mensas, Plin. 28, 2, 5, § 26. —With se, to burst or gush forth: lacrimae se subito profuderunt, Cic. Att. 11, 7, 6.—
- B Transf.
- 1 To stretch at full length, to prostrate (poet.): cum somnus membra profudit, Lucr. 4, 757: praecipites profusae in terram, id. 6, 744.—Mid.: profusus, abjectus jacens. Pacuvius: profusus gemitu, murmure, stretched at full length, Paul. ex Fest. p. 228 Müll. (Trag. Rel. v. 321 Rib.). —
- 2 To pour or cast out, bring forth, produce (class.): posticā parte profudit, Lucil. ap. Non. 217, 16: (puerum) ex alvo matris natura profudit, Lucr. 5, 225: sonitus, id. 6, 401: ignes, id. 6, 210: omnia ex ore, id. 6, 6: pectore voces, to pour forth, utter, Cat. 64, 202: vocem, Cic. Tusc. 2, 23, 56: clamorem, id. Fl. 6, 15; id. Leg. 1, 8, 25: voces, Cat. 64, 202: vitia, Suet. Tib. 42: dolorem, Vop. Aur. 1: palmites, Col. 5, 5, 17.—
- 3 With se, to pour forth, rush forth or out; of bees: cum se nova profundent examina, Col. 9, 3; of archers: omnis multitudo sagittariorum se profudit, Caes. B. C. 3, 93; of luxuriant plants: ea, quae se nimium profuderunt, have shot out, sent out shoots, Cic. de Or. 2, 21, 88: profundit se supra modum numerus palmitum, Col. 7, 24, 4.—
- II Trop., to cast or throw away: ventis verba profundere, Lucr. 4, 931: quae si non profundere ac perdere videbor, Cic. Fam. 5, 5, 17.—
- B In partic.
- 1 To throw away.
- a In a bad sense, spend uselessly; to lavish, dissipate, squander: profundat, perdat, pereat, Ter. Ad. 134; Cic. Verr. 2, 3, 67, § 155: patrimonia, id. Cat. 2, 5, 10: pecunias in res, id. Off. 2, 16, 55.—
- b In a good sense, to spend, sacrifice: non modo pecuniam, sed vitam etiam profundere pro patriā, Cic. Off. 1, 24, 84.—
- c Esp., of life, to yield, give up: animam, Cic. Marc. 10, 32: si pateretur natura, vel denas animas profundere praestabat in pugnā, quam, etc., Amm.26, 10, 13: spiritum in acie, Val. Max. 6, 3, 3.—
- 2 To pour out, vent; to expend, exert, employ; to set forth, show, explain: odium in aliquem, Cic. Pis. 7, 16: omnes profudi vires animi atque ingenii mei, id. Att. 1, 18, 2: res universas, to set forth, explain, id. Ac. 2 (Luc.), 27, 87.—
- 3 With se, to pour itself forth, i.e. to rush forth, break out: voluptates cum inclusae diutius, subito se nonnumquam profundunt atque eiciunt universae, Cic. Cael. 31, 75: si totum se ille in me profudisset, had wholly poured himself out to me, had been liberal, id. Att. 7, 3, 3: in questus flebiles sese in vestibulo curiae profuderunt, Liv. 23, 20, 5.
- —Hence, prŏ-fūsus, a, um, P. a.
- A Lit., spread out, extended, hanging down (ante- and post-class.): cauda profusa usque ad calces, Varr. R. R. 2, 5.—Comp.: equi coma et cauda profusior, longer, Pall. 4, 13.—
- B Trop.
- 1 Lavish, extravagant, profuse (class.; cf. prodigus): perditus ac profusus nepos, Cic. Quint. 12, 40: reus, id. Verr. 2, 1, 7, § 20.—With gen.: alieni appetens, sui profusus, lavish of his own, Sall. C. 5, 4.—With in and abl.: simul ad jacturam temporis ventum est, profusissimi in eo, cujus unius honesta avaritia est, Sen. Brev. Vit. 3, 2.—Of things abstr. and concr.: profusis sumptibus vivere, Cic. Quint. 30, 93: profusa luxuria in aedificiis, Vell. 2, 33, 4.—
- 2 In a good sense, liberal (poet.): mens profusa, Stat. S. 3, 1, 91: homo, Mart. 8, 38, 11.—
- 3 Costly, expensive: amare profusas epulas, Cic. Mur. 36, 76: convivia, Suet. Tit. 7.—
- 4 Immoderate, excessive, extravagant: profusa hilaritas, Cic. Tusc. 4, 7, 15: genus jocandi, id. Off. 1, 29, 103: cupido, Tac. H. 1, 52.—Sup.: profusissima libido, Suet. Claud. 53.—Adv.: prŏfūsē.
- 1 Lit., lavishly, extravagantly, profusely (post-Aug.): aedes profuse exstructa, at an immoderate expense, Suet. Aug. 72.—Sup.: festos et solemnes dies profusissime celebrabat, Suet. Aug. 75.—
- 2 Trop.
- a In disorder, confusedly: consul obstitit profuse tendentibus suis in castra, Liv. 10, 36.—
- b Immoderately, excessively: profuse prolixeque laudare, Gell. 5, 1, 2.—Comp.: eo profusius sumptui deditus erat, Sall. C. 13, 5.
- 1. vergieten, uitgieten, laten uitstromen [lacrimas oculis; sanguinem; aquam; metaf. omne odium in alqm]; — pass. en se ~ uitstromen, zich uitstorten, ook metaf. [clamor]; ➤ lacrimae se profuderunt; profusus e cervice cruor; multitudo sagittariorum se profudit; voluptates profunduntur barsten los; totum se in alqm ~ zich helemaal aan iem. overgeven;
- 2. (Lucr.) naar beneden laten hangen, pass. neerhangen; ➤ infula profusa est;
- 3. (Lucr.) neerleggen, vellen; ➤ cum somnus membra profudit;
- 4. (metaf.) uitblazen, uitstoten, uiten [sonitūs; vocem; ignes; omnia ex ore; clamorem schreeuwen]; ➤ animam, vitam, spiritum ~ sterven;
- 5. tevoorschijn brengen, verwekken [infantem];
- 6. (op)offeren, prijsgeven [sanguinem pro patria]; ➤ profudi vires animi;
- 7. verspillen, verkwisten [pecuniam]; ➤ profundat, perdat, pereat (Ter.).
倒水。溢外。浪费。— lacrymas 流淚。— vitam vel animam 死。— se 說開。開心。— se totum in eum 全向彼。— vires animi 盡心竭力。patrimonia 浪費家產。— verba ventis 徒言。— clamorem 喧呼。諠譁。 Profundunt sese nimium sarmenta 葡萄枝太長。
Suggest a Translation
See an image
- (prō-, Ct.), fūdī, fūsus, ere, to pour out, pour forth, shed copiously, cause to flow: sanguinem pro patriā: lacrimas oculis, V.: lacrimae se subito profuderunt, burst forth.—To bring forth, produce, utter: vocem: clamorem.—With se, to pour forth, rush forth, throw out: omnis multitudo sagittariorum se profudit, Cs.: in vitibus ea, quae sese nimium profuderunt, i. e. have grown too fast.—Fig., to throw away, spend freely, waste, lavish, dissipate, squander: profundat, perdat, T.: patrimonia: pecuniam, vitam pro patriā, sacrifice.—To pour out, vent, expend, be lavish of, express freely: odium in me: res universas, set forth all together.—With se, to rush forth, break out: voluptates subito se profundunt . . . universae: si totum se ille in me profudisset, i. e. had been generous to me: in questūs flebilīs sese, L.
-
…, non humanae et tolerandae audaciae ; nihil cogitant nisi caedem, nisi incendia, nisi rapinas. patrimonia sua profuderunt, fortunas suas obligaverunt ; res eos iam pridem, fides nuper deficere coepit eadem tamen illa quae erat in…
Cicero, in Catilinam
-
…est. Animus audax, subdolus, varius, quoius rei lubet simulator ac dissimulator, alieni appetens, sui profusus, ardens in cupiditatibus ; satis eloquentiae, sapientiae parum. Vastus animus immoderata, incredibilia, nimis alta semper…
Sallust, Catilina
-
…sanguine foede ductores Danaum delecti, prima virorum. cui simul infula virgineos circumdata comptus ex utraque pari malarum parte profusast, et maestum simul ante aras adstare parentem sensit et hunc propter ferrum celare ministros aspectuque suo lacrimas effundere civis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…cetera res expediet. Etenim quis mortalium, cui virile ingenium est, tolerare potest illis divitias superare, quas profundant in exstruendo mari et montibus coaequandis, nobis rem familiarem etiam ad necessaria deesse Illos binas aut amplius domos continuare…
Sallust, Catilina
-
…iuventutem, ubi familiares opes defecerant, ad facinora incendebant animus imbutus malis artibus haud facile lubidinibus carebat ; eo profusius omnibus modis quaestui atque sumptui deditus erat. In tanta tamque corrupta civitate Catilina, id quod factu facillumum erat…
Sallust, Catilina
-
…si retinere volunt ei qui reciperarunt in perpetuum poterunt obtinere ; sin has caedis et rapinas et hos tantos tamque profusos sumptus aut facient aut approbabunt nolo in eos gravius quicquam ne ominis quidem causa dicere, unum hoc dico nostri…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…insolentia voluptatum, quae, cum inclusae diutius et prima aetate compressae et constrictae fuerunt, subito se non numquam profundunt atque eiciunt universae. qua ex vita vel dicam quo ex sermone nequaquam enim tantum erat quantum homines loquebantur verum…
Cicero, pro Caelio
-
…qua impudentia putatis eum in dominatione fuisse qui in fuga tam improbus sit ait omnia pecunia effici posse dare, profundere oportere, si velis vincere. non hoc mihi tam molestum est Apronio suadere Timarchidem, quam quod hoc idem…
Cicero, in Verrem
-
…facturum paulo ante dixeris, videare menititus. Sed ut ad ea quae clariora sunt veniam, res iam universas profundam, de quibus volumina inpleta sunt non a nostris solum sed etiam a Chrysippo de quo queri solent Stoici ,…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…, in qua non vis potius quam delectatio postulatur Nihil est denique in natura rerum omnium, quod se universum profundat et quod totum repente evolvat ; sic omnia, quae fiunt quaeque aguntur acerrime, lenioribus principiis natura ipsa praetexuit…
Cicero, de Oratore