propinare

propinare [CL] , to give to drink, to administer or offer as drink; b (fig.); c (absol.). exaltatus Jesus Christus / in crucis patibulo / haustu fellis et aceti / propinatus poculo Anal. Hymn. LI 78 p. 83; dum ‥ ~atur potus ‥ ~ato omnibus potu Lanfr. Const. p. 109; 1166 ei venenum ~averunt J. Sal. Ep. 147 (166); pocula non poscas nisi que pincerna propinet D. Bec. 1009; cujus [Edelredi] mater Eduuardo regnum invidens ipsi venenum ~avit Map NC V 3 f. 60; sicut cum egrotanti filio poculum ~atur amarum, dicit mater “ad sanitatem bibe” V. Edm. Rich P 1810B; iste liquor colatus ~etur Gilb. I 31v. 1.  b verax medicus, dum ‥ virulento spiritalis nequitiae poculo letaliter infectis caelestis medicinae antidotum vitaliter ~aret [gl.: potum dederat] Aldh. VirgP 7 p. 235; idem Dominus qui poculum nobis sapientiae spiritualis ~avit Bede Tab. 418A; abbas ~et fratribus caritatem, deosculans singulorum manus Ælf. Regul. Mon. 187; nacta locum lacrimas tristes mens leta propinat Nig. Mir. BVM 1857; s1170 ille sacrosanctus sanguis ‥ diligenter repositus est, post modicum toti mundo ~andus Gerv. Cant. Chr. I 228; labiis nostris cantica propinabis J. Howd. Cant. 285; ~avit ei Eva de dolio suo, id est, de utero suo, sanctum Abel Walt. Wimb. Elem. 320.  c coeptum ministerium nobis omnibus ~andi usque ad prandium conpletum non omisit Bede HE V 4 p. 287; abbas ~ando [v. l. propinnando; AS: scencende] circumeat fratres RegulC 42; 1157 justum arbitror ut egregie cibato ~etis J. Sal. Ep. 85 (33 p. 57); prior autem surgens dabit locum episcopo ~abitque invicem ei osculando manum ipsius Cust. Norw. 87.