prorogare

1 prorogare v. praerogare

2 prorogare [CL] 1 to extend or expand (in size or extent). b to extend (the scope or sphere of relevance of, also w. ad & acc.). in tantum fortis ut, qui antea nec suos fines impune defensitarat, nunc usquequaque imperium ~aret W. Malm. GR I 19.  b quia sic decet nos omnis justitiae implendae exemplum ~are, ut fideles discant nullum sine baptismo perfecte justum existere (Ps.-Bede Matth.) PL XCII 18A; s1237 hoc autem, et quod de professione, finito probationis tempore, faciendum duximus, ad canonicos regulares vel moniales duximus ~andum M. Par. Maj. III 433 (= Conc. Syn. 254). 2 to prolong, keep going (existence, condition, or state of affairs). b (p. ppl. as adj.) prolonged, extended. tandem sibi miseratio judicis vitam ~aret in posterum W. Malm. Wulfst. 14; eadem est asini et ‥ imperatoris post modicum tempus gloria, nisi quatenus memoria alterutrius scriptorum beneficio ~atur J. Sal. Pol. 385C; physis in hac terra ‥ / prorogat humanos ingeniosa dies: / nunc hanc nunc illam dispensat et eligit herbam Garl. Epith. IV 248; a1440 pro prosecucione ‥ cause quam jam protractive in curia habebatis ‥ ~atam Reg. Whet. II 455; et dum moram in dicta villa de Maunt suam ~aret Strecche Hen. V 178.  b cum ad manendum nobiscum ipsum cogat detinentia ~atior, non tam amantissimo fratri voluntarie compatiens, quam invite consentiens anxioribus ejus instantiis Ad. Marsh Ep. 205 p. 366. 3 to put off to another time, delay, postpone; b (w. inf.). c to carry over or advance from one account to another (in quot. transf., w. ref. to portions of a natural day). constituti sunt multi dies in corde et ex corde malignantium ad negocium ~andum, cum presens esset legatus tunc temporis in quo confidebant V. Edm. Rich B 622; forte tempus inceptionis ‥ ultra diem quam designastis ‥ ~ari conveniret Ad. Marsh Ep. 33 p. 132; 1264 quod ‥ dies illos ~etis ‥ ut tunc coram vobis veniat Cl 4; 1310 predictum primum terminum ‥ duximus ~andum Reg. Carl. II 22; frequenter supplicabant archiepiscopo ‥ ut visitacionem suam ~aret [usque] ad tempus magis opportunum Graystanes 17; 1345 nuncio electi nunciant consecracionem ejus esse ~andam, ij s. Ac. Durh. 544.  b illa monita salutis parvipendens, flagitiosam vitam corrigere ~abat M. Par. Maj. I 321; si parcis omnibus, cur non vis parcere / matri, sed prorogas opem impendere? Walt. Wimb. Carm. 279.  c ita dies quarta decima vesperam suam in festi paschalis initium ~at (Ceolfrith) Bede HE V 21 p. 335. 4 to discontinue the meeting of (Parliament) without dissolving, prorogue. s1461 ~ato parliamento, iste dux ‥ et comes ‥ ceperunt versus partes boreales ad ‥ malefactores castigandos Compilatio 171. 5 (in gl. =praerogare; v. et. praerogare). erogare, largiri, dispertiri, dispungere, impendere, distribuere, ~are, dapinare Osb. Glouc. Deriv. 193; ~are, distribuere, erogare, elargiri Ib. 468; ~are, erogare, expendere, distribuere Ib. 484; rogo componitur erogo, -as, et ~o, -as, ambo pro distribuere Ib. 496.