provide
prōvĭdē, adv., v. providus fin.
prōvidē, Adv. (providus), vorsichtig, weise, Plin. 10, 97. Frontin. strat. praef. extr. Eutr. 9, 23 extr. Chalcid. Tim. 139.
unde ~e Dominus ammonet ‥
investigabilis sapientia Dei ‥ semper autem continet et ~e regit
orbium giros provide commensuras
nobis necessarium est ~e considerare quomodo ‥ valeam
filii pie satis et ~e a patrum domiciliis ‥ expelluntur
displicet michi quod minus ~e majusque pertinaciter asseritis quod ‥
ita vos ~e et discrete gerentes quod fidem vestram ‥ digne teneamur remunerare
~e statuerunt, ut de cetero
prudenter, celeriter, et ~e procuretis(
dicunt quod racione profunditatis regie strate terre ipsius Nicholai adjacentis et transeuntes ~e sepius fuerant impediti et gravati
prōvĭdē (providus), avec prévoyance : Plin. 10, 97.