proverbialis
prōverbĭālis, e, adj. [proverbium],
- proverbial (post-class.): versus, Gell. 2, 22, 24.—Adv.: prōverbĭālĭter, proverbially, Amm.29, 2, 25; Sid. Ep. 7, 9; Don. ad Ter. Eun. 268.
prōverbiālis, e (proverbium), sprichwörtlich, ex quo versum istum proverbialem factum ait, Gell. 2, 22, 4.
veterum itaque ~is fulget sententia ‥
~i sententia ab antiquis dictum esse scio
comiter, i.curteisement , unde comis, i.curteis , unde versus ~is: ‘carne canore comis me fallit femina comis’
‘est inter canem et lupum’ ‥ cum sit sermo ~is
illud ~e dictum quod mihi ‥ referre consuevistis, sic: ‘est expectandum sub rubo tempus amenum’
sed, ut video, ~is in fabula lupus gallo tulit vocem
illa ~is aula, cujus architecta et opifex sapientia, Salomone attestante, legitur extitisse
prōverbĭālis, e, proverbial : Gell. 2, 22, 4.