proverbialiter

prōverbiāliter, Adv. (proverbialis), sprichwörtlich, Acro Hor. sat. 1, 4, 120 u. 2, 2, 64. Amm. 29, 2, 25. Sidon. epist. 2, 6, 1 u. 7, 9, 19.

proverbialiter [LL] 1 in the manner of a proverb, in or by means of a proverb or proverbs, proverbially; b (spec. w. ref. to Prov.). hactenus ~iter de utraque parte disputat; hinc jam sedulus incipit ammonere quemque fidelem ut ‥ Bede Prov. 940A; virtus et industria ducis efficaciam exercitus, sicut ~iter dici solet, quasi altera lance compensat J. Sal. Pol. 611A; cui presbiter indignans ~iter respondit, “audi, mulier, qui non dat quod amat suscipit quod desiderat” T. Mon. Will. V 5; est ‥ hec insula ‥ incomparabiliter fecunda, adeo ut ~iter dici soleat lingua Britannica ‘Mon mam Kembre’, quod Latine sonat ‘Monia mater Kambrie’ Gir. IK II 7; ~iter [ME: i bisahe] dicitur: a molendino, a mercato, ab officina fabri, a domo anachorite portantur rumores AncrR 25; s1434 dicetur ‥ ab omnibus ~iter ‥, “ecce! homo, qui opus litis incepit quod nescivit perficere, commovitque guerram ‥ nec audebat ‥ ipsam finaliter terminare” Amund. I 373.  b Salomoni adquiescite ~iter sic dicenti: ‘frater in angustiis comprobatur’ [Prov. xvii 17] M. Par. Maj. III 451. 2 in the manner of a parable or metaphor, metaphorically. ‘qui est in sinu patris’ in secreto patris ~iter est cogitandus (Ps.-Bede John) PL XCII 645D; pro quo aulico exire potest in proverbium, cum quivis complices habens male versatur contra Domini fidem, ut de eo ~iter dicatur, et iste in volucrum adjutorium transiit H. Bos. LM 1321B.

prōverbĭālĭter, proverbialement : Amm. 29, 2, 25.