pungo
pungo, to prick, puncture
Could not find pungantur in Logeion dictionaries.
pungantur Verb: present passive subjunctive 3rd plural of pungo
- I Lit.: aliquem, Cic. Sest. 10, 24: acu comatoriā mihi malas pungebat, Petr. 21, 1: vulnus quod acu punctum videretur, Cic. Mil. 24, 65.—
- B Transf. *
- 1 To pierce into, penetrate, enter: corpus, Lucr. 2, 460 (v. the passage in connection).—
- 2 To affect sensibly, to sting, bite: ut pungat colubram: cum pupugerit, etc., Varr. ap. Prisc. p. 894 P.: pungunt sensum, Lucr. 4, 625: aliquem manu, to pinch, Petr. 87, 9 fin.: nitrum adulteratum pungit, has a pungent taste, Plin. 31, 10, 46, § 114.—
- 3 To press, hasten: futura pungunt, nec se superari sinunt, Pub. Syr. v. 177 Rib.—
- II Trop., to prick, sting, vex, grieve, trouble, disturb, afflict, mortify, annoy, etc.: scrupulus aliquem stimulat ac pungit, Cic. Rosc. Am. 2, 6: epistula illa ita me pupugit, ut somnum mihi ademerit, id. Att. 2, 16, 1: jamdudum meum ille pectus pungit aculeus, Plaut. Trin. 4, 2, 158 (1000): pungit me, quod scribis, etc., Cic. Fam. 7, 15, 1: si paupertas momordit, si ignominia pupugit, id. Tusc. 3, 34, 82: quos tamen pungit aliquid, id. ib. 5, 35, 102: odi ego, quos numquam pungunt suspiria somnos, Prop. 3, 8 (4, 7), 27.
- —Hence, punctus, a, um, P. a., pricked in, like a point; hence, of time: puncto tempore (cf.: puncto temporis; v. infra), in an instant, in a moment (only in Lucr.), Lucr. 2, 263; 456; 1006; 4, 216; 6, 230.—Hence, subst. in two forms.
- I punctum, i, n., that which is pricked or pricked in, a point, small hole, puncture.
- A Lit. (very rare), Mart. 11, 45, 6.—
- B Transf.
- 1 A point, small spot (as if made by pricking): ova punctis distincta, Plin. 10, 52, 74, § 144: gemma sanguineis punctis, id. 37, 8, 34, § 113: puncta quae terebrantur acu, Mart. 11, 46, 2: ferream frontem convulnerandam praebeant punctis, i.e. with the marks of slavery, Plin. Pan. 35.—
- b In partic.
- α A point made in writing, Aus. Epigr. 35, 1; 145, 5; as a punctuation mark, Diom. p. 432 P.—
- β A mathematical point. Cic. Ac. 2 (Luc.), 36, 116.—
- γ A point or spot on dice: quadringenis in punctum sestertiis aleam lusit, Suet. Ner. 30; Aus. Prof. 1, 29.—
- δ A point or dot as the sign of a vote, made in a waxen tablet, before the introduction of separate ballots; hence, transf., a vote, suffrage, ballot, Cic. Planc. 22, 53; id. Mur. 34, 72; id. Tusc. 2, 26, 62.—Hence, poet., applause, approbation: omne tulit punctum qui miscuit utile dulci, Hor. A. P. 343: discedo Alcaeus puncto illius, id. Ep. 2, 2, 99; Aus. Grat. Act. ad Grat. 5.—
- ε A point on the bar of a steelyard, indicating the weight: diluis helleborum, certo compescere puncto nescius examen, Pers. 5, 100.—
- 2 A small part of any thing divided or measured off, e.g.,
- a A small weight, Pers. 5, 100.—
- b A small liquid measure, Front. Aquaed. 25.—
- c A small portion of time, an instant, a moment (cf. momentum): puncto temporis eodem, in the same moment, Cic. Sest. 24, 53; cf.: ne punctum quidem temporis, id. Phil. 8, 7, 20; Ter. Phorm. 185: nullo puncto temporis intermisso, id. N. D. 1, 20, 52; Caes. B. C. 2, 14.—In plur.: omnibus minimis temporum punctis, Cic. N. D. 1, 24, 67: animi discessus a corpore fit ad punctum temporis, id. Tusc. 1, 34, 82: temporis puncto omnes Uticam relinquunt, Caes. B. C. 2, 25 fin.; Plin. Pan. 56: horae, Hor. Ep. 2, 2, 172: diei, Lucr. 4, 201.—Rarely absol.: punctum est quod vivimus et adhuc puncto minus, Sen. Ep. 49, 14, 3: puncto brevissimo dilapsa domus, Ap. Met. 9, 39, 1; cf.: quod momentum, quod immo temporis punctum, aut beneficio sterile aut vacuum laude, Plin. Pan. 56, 2; Vulg. Isa. 54, 7.—
- d In space, a point: ipsa terra ita mihi parva visa est, ut me imperii nostri, quo quasi punctum ejus attingimus, poeniteret, Cic. Rep. 6, 16, 16.—
- e In discourse, a small portion, brief clause, short section, Cic. Par. prooem. § 2; id. de Or. 2, 41, 177; Aus. Idyll. 12 prooem.—
- II puncta, ae, f. (very rare), a prick, puncture, Veg. Mil. 1, 12.
➳ arch. pf. pepugi Cic. Amer. 60, cf. Gell. 6, 9, 15 ; Atta d. Gell. 6, 9, 10 || punxi Diom. 372, 12.
- 1. steken, prikken [acu malas; stilo alci in manum];
- 2. door een steek veroorzaken; ➤ vulnus acu punctum;
- 3. (metaf.) (a) krenken, beledigen; ➤ pungit me quod scribis; (b) verontrusten, kwellen.
刺。難爲。煩。\Pepugi pro* Pupugi.
Suggest a Translation
See an image
- PIC-, to prick, puncture: neminem.—To produce by pricking, make by a thrust: volnus acu punctum.—Fig., to prick, sting, vex, grieve, trouble, disturb, afflict, mortify, annoy: (scrupulus) se dies noctīsque pungit: si paupertas momordit, si ignominia pupugit: quos tamen pungit aliquid: pungit me, quod scribis, etc., I am annoyed by, etc.
-
…praebeo. erat in eadem epistula veternus civitatis. gaudebam sane et congelasse nostrum amicum laetabar otio. extrema pagella pupugit me tuo chirographo. quid ais Caesarem nunc defendit Curio quis hoc putaret praeter me nam, ita vivam ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…magnitudinem facile vincebant. Iam ipsa terra ita mihi parva visa est, ut me imperii nostri, quo quasi punctum eius attingimus, paeniteret. Quam cum magis intuerer, Quaeso, inquit Africanus, quousque humi defixa tua mens…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…quae describunt probant. non quaero ex his illa initia mathematicorum, quibus non concessis digitum progredi non possunt, punctum esse quod magnitudinem nullam habeat, extremitatem et quasi libramentum in quo nulla omnino crassitudo sit, liniamentum longitudinem sine…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…deo quidem esse censes nisi plane otio langueat. sed ubi est veritas in mundis credo innumerabilibus omnibus minimis temporum punctis aliis nascentibus aliis cadentibus ; an in individuis corpusculis tam praeclara opera nulla moderante natura nulla ratione fingentibus Sed oblitus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…iterum legatos quasi ille faceret indutias ante os oculosque legatorum tormentis Mutinam verberavit ; opus ostendebat munitionemque legatis ; ne punctum quidem temporis, cum legati adessent, oppugnatio respiravit. ad hunc legatos cur an ut eorum reditu vehementius pertimescatis…
Cicero, Philippicae
-
…haec non vis et natura gignentium efficeret, sed temperatio lunae caelique moderatio. quid quod uno et eodem temporis puncto nati dissimilis et naturas et vitas et casus habent, parumne declarat nihil ad agendam vitam nascendi tempus pertinere nisi…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quae qui privatim habent, nec tam multa et raro vident, cum in sua rura venerunt ; quos tamen pungit aliquid, cum, illa unde habeant, recordantur. dies deficiat, si velim paupertatis causam defendere. aperta…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…cum universam aegritudinem sustulit, sustulit etiam, si quis error alicunde extitit, si paupertas momordit, si ignominia pupugit, si quid tenebrarum obfudit exilium, aut eorum quae modo dixi si quid extitit. etsi singularum rerum sunt…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…cum tribus plerasque cum Plotio tulerit Plancius an una fieri potuerunt, si una tribus non tulissent at non nullas punctis paene totidem. quippe, cum iam facti prope superioribus comitiis declaratique venissent. quamquam ne id quidem suspicionem coitionis…
Cicero, pro Plancio
-
…propter eximium ingenium summamque virtutem, cui mehercules hic, cuius in potestate sumus, multum tribuit. itaque ne punctum quidem temporis in ista fortuna fuisses, nisi eo ipso bono tuo, quo delectatur, se violatum putasset ;…
Cicero, Epistulae ad Familiares