recogitatio
rĕcōgĭtātĭo, ōnis, f. [recogito],
- a recollection, reflection, Rutil. Sup. 1, 21.
recōgitātio, ōnis, f. (recogito), die Erwägung, Überlegung, Augustin. de civ. dei 15, 25 in. Cassian. coll. 1, 43: verb. recogitatio consideratioque, Donat. Ter. Phorm. 1, 3, 2. – ➳ Rutil. Lup. 1, 21 Halm cogitatio.
onus meum grave crucis ejus ~one levigabo
rĕcōgĭtātĭō, ōnis, f. , ressouvenir : Aug. Civ. 12, 25.
Quia inimicus impedimenta et(Recogitationis facit.
Boucherie, Vita S. Euphros. § 8.)