relaxo
relaxo, to stretch out, widen again, make wider
Could not find relaxante in Logeion dictionaries.
relaxante Verb: present active participle neuter ablative singular, Verb: present active participle masculine ablative singular, Verb: present active participle feminine ablative singular of relaxo
- I Lit.: alvus tum astringitur, tum relaxatur, Cic. N. D. 2, 54, 136; cf.: tum astringentibus se intestinis tum relaxantibus, id. ib. 2, 55, 138: densa relaxare (opp. rara densare), Verg. G. 1, 419: dissolvunt nodos omnes et vincla relaxant, Lucr. 6, 356: tunicarum vincula, Ov. F. 2, 321; cf. nodos (sc. aquaï), Lucr. 6, 878 (with exsolvere glaciem); cf.: fontibus ora, Ov. M. 1, 281: caecos fontes, Sil. 3, 51: glaebas, to loosen, Varr. R. R. 1, 27, 2: humum, Col. 11, 3, 46 Schneid. N. cr.; Pall. 2, 13, 3: vias et caeca Spiramenta, Verg. G. 1, 89: claustra, Ov. Am. 1, 6, 17; cf. flores, Sen. Thyest. 903: diversa bracchia, to spread out, Sil. 14, 399: arcum, to unbend, Sen. Agam. 322: ut, quae (aedificia) sunt vetustate sublapsa, relaxentur in melius, restored, Plin. Ep. 10, 70 (75), 1 Keil (al. reparentur).—
- II Trop., to slacken, ease, lighten, alleviate, mitigate, soften, assuage; to cheer up, enliven, relax (a favorite word of Cic.; cf.: relevo, recreo, mitigo): animos doctrinā, Cic. Arch. 6, 12; cf.: tu a contentionibus cottidie relaxes aliquid, id. Leg. 1, 4, 11: quaero enim non quibus intendam rebus animam, sed quibus relaxem, ac remittam, id. Fragm. ap. Non. 329, 7, and 383, 23: constructio verborum tum conjunctionibus copuletur, tum dissolutionibus relaxetur, id. Part. 6, 21: pater nimis indulgens, quicquid ego astrinxi, relaxat, id. Att. 10, 6, 2: animus somno relaxatus, id. Div. 2, 48, 100: animum, id. Brut. 5, 21; id. Rep. 1, 9, 14; cf.: relaxare animos et dare se jucunditati, id. Off. 1, 34, 122: ut ex pristino sermone relaxarentur animi omnium, id. de Or. 1, 8, 29: anxiferas curas requiete, id. poët. Div. 1, 13, 22 (risus) tristitiam ac severitatem mitigat et relaxat, id. de Or. 2, 58, 236; cf.: tristem vultum relaxare, Sen. Cons. ad Helv. 15; and, with this, cf.: relaxato in hilaritatem vultu, Petr. 49, 8: ne nocturna quidem quiete diurnum laborem relaxante, Curt. 5, 13, 5: mores aetas lasciva relaxat, i. e. makes dissolute, Claud. Prob. et Olybr. 153: (animi) cum se plane corporis vinculis relaxaverint, Cic. Sen. 22, 81; Claud. Rapt. Pros. 2, 330: se occupationibus, Cic. Fam. 7, 1, 5; id. Att. 16, 16, 2: se a nimiā necessitate, id. Or. 52, 176. — Mid.: homines quamvis in turbidis rebus sint, tamen interdum animis relaxantur, Cic. Phil. 2, 16, 39: insani cum relaxentur, when they come to themselves, when the attack abates, id. Ac. 2 (Luc.), 17, 52.— Absol.: (dolor) si longus, levis; dat enim intervalla et relaxat, Cic. Fin. 2, 29, 94.
- 1. losmaken, losser maken, openen [arcum losser spannen; tunicarum vincula; claustra; nodos; densa verdunnen; vias openen, toegankelijk maken];
- 2. wijder maken [ora fontibus]; — pass. relaxari wijder worden: alvus relaxatur;
- 3. (metaf.) ontspannen [vultum in hilaritatem een vrolijker gezicht trekken; tristitiam ac severitatem matigen; continuationem verborum de periode of volzin soepeler maken]; ➤ pater nimis indulgens quicquid astrinxi relaxat laat de teugel verslappen die ik strak aangetrokken heb; — abs. en pass. verminderen, afnemen (v. zaken en personen): dolor relaxat; insani relaxantur komen weer tot zichzelf; — se ~ en pass. zich losmaken (van: ab; abl.) [a nimia necessitate numerorum; corporis vinculis];
- 4. verlichten, kalmeren, verkwikken, rust geven [animum somno; curas requiete]; — se ~ en pass. uitrusten (van: ex; abl.) [ex sermone; istā occupatione];
- 5. (eccl.) vergeven, kwijtschelden [peccata].
鬆。放。— animum 散心。— in hilaritatem vultum 改喜色。帶歡容。— alvum 食泄肚藥。Calor relaxat spiramenta 熱裂地數眼而出氣。
Suggest a Translation
See an image
- to stretch out, widen again, make wider: fontibus ora, open, O.: vias et caeca Spiramenta, relax the ducts, V.—To unloose, loosen, open: alvus relaxatur: se intestinis relaxantibus: densa, rarefy, V.: tunicarum vincula, O.—Fig., to abate, remit, give respite: remittit aliquantum et relaxat.—To ease, relieve, cheer, relax, lighten: animos doctrinā: animus somno relaxatus: ut ex pristino sermone relaxarentur animi omnium: homines interdum animis relaxantur.—To make loose, relax, loosen: constructio verborum dissolutionibus relaxetur: pater indulgens, quicquid ego astrinxi, relaxat.—To alleviate, mitigate, assuage: tristitiam ac severitatem: quiete laborem, Cu.—To relieve, release, free, abate: (animi) cum se corporis vinculis relaxaverint: insani cum relaxentur, i. e. become lucid.
-
…sic opus est aperite domos ac mole remota fluminibus vestris totas inmittite habenas Iusserat ; hi redeunt ac fontibus ora relaxant et defrenato volvuntur in aequora cursu. Ipse tridente suo terram percussit at illa intremuit motuque vias patefecit aquarum .…
Ovid, Metamorphoses
-
…admodum multas in omnes partes corporis pertinentes. Quem ad modum autem reliquiae cibi depellantur tum astringentibus se intestinis tum relaxantibus, haud sane difficile dictu est, sed tamen praetereundum est, ne quid habeat iniucunditatis oratio. Illa potius…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…. Tum Scipio Atqui nactus es, sed mehercule otiosiorem opera quam animo. Et ille At vero animum quoque relaxes oportet ; sumus enim multi, ut constituimus, parati, si tuo commodo fieri potest, abuti tecum hoc…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…contingit insanis, ut et incipientes furere sentiant et dicant aliquid quod non sit id videri sibi, et cum relaxentur sentiant atque illa dicant Alcmeonis sed mihi neutiquam cor consentit cum oculorum aspectu. At enim ipse sapiens sustinet se…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…; verum tamen homines, quamvis in turbidis rebus sint, tamen, si modo homines sunt, interdum animis relaxantur. quod autem idem maestitiam meam reprehendit, idem iocum, magno argumento est me in utroque fuisse moderatum .…
Cicero, Philippicae
-
…, nihil simplex, nihil sincerum. vellem suscepisses iuvenem regendum ; pater enim nimis indulgens, quicquid ego adstrinxi relaxat. si sine illo possem, regerem ; quod tu potes. sed ignosco ; magnum, inquam, opus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. totos dies scribo, non quo proficiam quid sed tantisper impedior non equidem satis vis enim urget, sed relaxor tamen ad omniaque nitor non ad animum sed ad vultum ipsum, si queam, reficiendum idque faciens interdum mihi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…aliquam et clamorem requirent, erunt ab hac summissione orationis alienae ; ceteris promiscue poterit uti, continuationem verborum modo relaxet et dividat utaturque verbis quam usitatissimis, translationibus quam mollissimis ; etiam illa sententiarum lumina adsumet, quae non erunt…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…brevis dolor. At iam decimum annum in spelunca iacet. Si longus, levis ; dat enim intervalla et relaxat. Primum non saepe, deinde quae est ista relaxatio, cum et praeteriti doloris memoria recens est et futuri…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…sive illud aridum est sive umidum quod recepit, ut id mutari et concoqui possit, eaque tum adstringitur tum relaxatur, atque omne quod accepit cogit et confundit, ut facile et calore, quem multum habet, et terendo…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum