repugnantia
repugnantia, a contradiction, contrariety, incompatibility, repugnance
Could not find repugnantiam in Logeion dictionaries.
repugnantiam Noun: feminine accusative singular of repugnantia
rĕpugnantĭa, ae, f. [repugno]. *
- A resistance, opposition; concr.: (natura) hanc dedit repugnantiam apibus (sc. cuspidem), a means of defence, Plin. 21, 13, 45, § 78.—
- II A contradiction, contrariety, incompatibility, repugnance: rerum, Cic. Phil. 2, 8, 19: utilitatis, id. Off. 3, 4, 17: naturae (opp. concordiae), Plin. 22, 23, 49, § 106: repugnantiam inducere, Cic. Off. 3, 7, 34.
rĕpugnantĭa, ĭum, n., v. repugno, P. a.
repūgnantia, ae, f. (repugnans), I) der Widerstand, illa domina rerum omnium hanc dedit repugnantiam apibus, das Mittel zum Widerstande, d.i. den Stachel, Plin. 21, 78. – II) bildl., der Widerstreit, Widerspruch (Ggstz. concordia), rerum, Cic.: naturae, Plin.
‘et ait Saul ad David: non vales resistere Philistheo ‥’ trepidatio est infirmorum, vel etiam ~ia superborum
cum in nobis nulla repperiretur ~ie macula
~iam, quam habet [hereticus ] ad religionem Christianam
non respiciamus igitur longitudinem consuetudinis sed ejus ~iam legi Christi
quam invitus ‥ captus sim ‥ ad episcopatum ‥ et quomodo obtenderim ~iam ad hujusmodi officium naturae
precipimus in Domino quatinus ‥ decimas ‥ sine ~ia persolvatis
ob ~iam illam ‥ circa factum treugarum ‥ perperam(
tunc includeret ~iam ad multiplicari
Dei gratia subveniente navem transiens in mare cecidit [(lamina candens ], et calorem suum diu retinuit. ex elementorum siquidem dupplici ~ia sonus magnus et fervor orti sunt
unde moritur quis citius de acuta quam de interpolata, vel citius evadit propter majorem ~iam
itaque obviantes radiis inductis ex claritate illius cristalli, magis calefiunt ex ~ia et conflictu inductis ex alterutro conventu
injuria generat pertinaciam, pertinacia iracundiam, iracundia ~iam, ~ia inimiciciam, inimicicia bellum
†repugnaciam, repugnacia
de causis rerum et adjunctione earum vel ~ia
dum ergo ibi fit ~ia materierum, materia que ab utroque viro processit passionem inducit in alteram
secundum illud simbolum non est ~ia in agendo et patiendo
philosophi ‥ eligendo terram ‥ albam ‥ et rubeam ‥ ipsas simul conjunxerunt, sicut natura facit absque ~a
sic utique sine ulla ~ia dicitur aliquid esse mutabile in tempore antequam sit, quod in aeternitate manet immutabiliter
cum terminus sit vox significativa, ~ia terminorum non intelligitur sumendo terminos materialiter, sed significative
unde petit judicium de istis repungnancia et contrarietate se adinvicem non compatientibus etc.
album et nigrum per se ex suis racionibus formalibus contrariantur et habent ~iam formalem
nulla est contradiccio nec est aliqua ~ia realis inter non esse deitatem et deitatem
inter actus visus et auditus nulla est ~ia
certe alius deus omnipotens potest cogitari esse et non est, et tamen si esset, et aliquis hoc crederet, ipse non posset distincte sine ~ia cogitare ipsum non esse
sicut racio hominis includit ~iam aliquam ad irracionale
ex parte lapidis et chimere oportet ponere causas oppositas conveniencie et ~ie
1 rĕpugnantĭa, (14) æ, f. (repugno), moyen de défense : Plin. 21, 78 || désaccord, antipathie, opposition, incompatibilité : Cic. Off. 3, 34 ; Plin. 22, 106.
2 rĕpugnantĭa, ĭum, n. , v. repugno fin.
- 1. weerstand;
- 2. tegenstellingen, conflict [naturae];
- 3. tegenstrijdigheid, tegenspraak [rerum].
repūgnantia ae, f
- repugno, a contradiction, contrariety, incompatibility, repugnance: rerum: utilitatis.