sanctulus
sānctulus, a, um (Demin. v. sanctus), ein wenig heilig, Hieron. in Rufin. 3. no. 7.
~um nescio cur dicas, nisi id te forte male habeat quod officia quae vocant horaria cotidie persolvo
sānctŭlus, a, um, dim. de sanctus : Hier. Ruf. 3, 7.