sanctio

sanctĭo, ōnis, f. [sancio],

• an establishing, ordaining, or decreeing as inviolable under penalty of a curse; a decree, ordinance, sanction: sanctiones sacrandae sunt ...poenā, cum caput ejus qui contra fecerit consecratur, Cic. Balb. 14, 33; 16, 36; cf.: legis sanctio poenaque, id. Verr. 2, 4, 66, § 149: sanctio legum, quae novissime certam poenam irrogat iis, qui praeceptis legis non obtemperaverint, Dig. 48, 19, 41; cf.: interdum in sanctionibus adicitur, ut qui ibi aliquid commisit, capite puniatur, ib. 1, 8, 9: neque vero leges Porciae quicquam praeter sanctionem attulerunt novi, Cic. Rep. 2, 31, 54: plus valet sanctio permissione, Auct. Her. 2, 10, 15: jacere irritas sanctiones, Liv. 4, 51: pragmatica, Cod. Just. 1, 2, 10.

sānctio, ōnis, f. (sancio), I) die geschärfte Verordnung, der Hauptartikel eines Gesetzes, der die Androhung der Strafe bei Übertretung enthält, der Strafartikel, das Strafgesetz, legum sanctionem poenamque recitare, Cic.: sanctiones sacrandae sunt, Cic. – II) bei Bündnissen, der Vorbehalt, die Klausel, der besondere Artikel, foederis, Cic. Balb. 36. – ➳ Archaist. Abl. sanctioni, Corp. inscr. Lat. 1, 198. lin. 56.

sanctio [CL], binding force of a law or clause, sanction; b (w. ref. to divine or eccl. law); c (w. ref. to performance of liturgy). non imperialis legis ~one, sed annua gentis ‥ consuetudine devinctus Bede Luke 612B; 943 nec tam magnum jugum servitutis vellem constituere, nisi mei predecessores legali sanccione prius jubebant custodire CS 784; 1009 qui autem hanc nostri decreti xanctionem ‥ mutilare conatus fuerit ‥ Ch. Burton 32; hae sunt ~ones de foresta, quas ego Canutus rex ‥ condo et facio (Ps.-Cnut) GAS 620; nec revocare potest errantem sanctio legis / nec pacienter agens tecum clementia regis Nig. Laur. 1395; lex ‥ a legendo dicitur, et est ~o sancta jubens honesta et prohibens contraria Fortescue NLN I 30.  b in apostolicis ~onibus ob inscientiam vel peccatorum pondus ‥ hebetes ac mutos Gildas EB 66; patriarchas divinae ~onis [gl.: i. preceptionis, i. judicii; getrymnung, godcundre gesetnysse] praecepto conjugii foedera servantes Aldh. VirgP 8; ut ecclesiasticis satisfaceret sanxionibus et penitentiae secundum apostolicum praeceptum prius ablueretur lacrimis Alcuin Vedast. 419; 957 talis donatio sit fixa et immobilis permaneat quam diu religio ecclesiastice ~onis obtinetur CS 998; c1340 quod ubi evidens et probabilis causa dictum prepositum egerit amoveri circa id eciam fiat quod sancciones canonice dictaverint in hac parte Eng. Clergy 283; c1530 reservata nobis potestate ‥ te et negligentias tuas ‥ reformandi juxta ~ones canonicas in hac parte salubriter editas Vis. Leic. 305.  c 1505 si capellani choriste deficiant in celebratione missarum defectus sanxionum a servicio notabuntur Reg. Brechin I 221.

1 sānctĭō, (14) ōnis, f. (sancio), sanction : Cic. Balbo 33 ; 36 || peine, punition : Cic. Verr. 2, 4, 149 ; Rep. 2, 54.

sanctio , onis. f. (sancio.)
律例。聖諭。皆意。

Suggest a Translation
See an image

sānctiō ōnis, f

• sancio, a consecration, confirming as inviolable, confirmation: foederis sanctione defendi.—In a law, a penal clause, declaration of a penalty, sanction: sanctiones sacrandae sunt . . . poenā: neque vero leges Porciae quicquam praeter sanctionem attulerunt novi.