sanctor
sanctor, an establisher, ordainer
sanctor, ōris, m. [sancio],
- an establisher, ordainer: legum, Tac. A. 3, 26 fin.
sānctor, ōris, m. (sancio), der Verordner, legum, Tac. ann. 3, 26 extr.
sānctŏr, (16) ōris, m. (sancio), celui qui établit : Tac. Ann. 3, 26.
sānctor ōris, m
- sancio, an establisher, ordainer: legum, Ta.