sanctimonia
sanctimonia, sacredness, sanctity, holiness
sanctĭmōnĭa, ae, f. [sanctus; cf.: acrimonia, parsimonia, etc.],
- sacredness, sanctity, moral purity, virtuousness, chastity, etc. (rare but class.): ad deorum religionem et sanctimoniam demigrasse, Cic. Rab. Perd. 10, 30: habere domum clausam pudori et sanctimoniae, patentem cupiditati et voluptatibus, id. Quint. 30, 93: summa sanctimonia, id. ib. 17, 55: priscae sanctimoniae virgo, Tac. A. 3, 69 fin.; cf. id. ib. 2, 86: femina sanctimoniā insignis, id. ib. 12, 6: nuptiarum, Auct. Her. 4, 33, 44: sine quā nemo videbit Deum, Vulg. Heb. 12, 14.
sānctimōnia, ae, f. (sanctus), I) die Heiligkeit, Ehrwürdigkeit, sofern sie sich an einem Gegenstande offenbart, ad deorum religionem et sanctimoniam demigrasse, Cic.: nuptiarum, heilige Feierlichkeit, Cornif. rhet. – II) die tugendhafte Gesinnung, Unschuld, der unbescholtene-, reine-, gottgefällige Wandel, domum habere clausam pudori et sanctimoniae, Cic.: virgo priscae sanctimoniae, Tac.: quid mihi cum ista summa sanctimonia (Gewissenhaftigkeit) et diligentia, Cic.
oportet enim ut doctores ecclesiae nunquam obliviscantur ~iae, quia ipsi sunt Domino consecrati per Spiritum Sanctum
~ie,haligdomes
diu illud monasterium tanti thesauri conscium claruit habitantium ~ia et necessariorum copia
hec ~ia, -e, i. sanctitas
episcopi ‥ contemplantes ~iam vite ‥ Osmundi episcopi quem ‥ asscribi sanctorum cathalogo cupiebant
parvulus ‥ regis Henrici ~iam circa has ibidem dies experiri promeruit
illudque pietati nostre satis placuisse cognosce quod ~ia tua de ecclesiarum aut populi perturbatione sollicita est(
quod non valet languens anima lingua proficere, littera supplet ‥ viz. vestram alloqui ‥ ~am
quam tam plane intentat veritas et planissime apud vestram ~iam justicia recommendat
de virginali castimonia quasi speciali ~ia [gl.: sanctitate ]
sanctimonialis virgo, cum ad consecrationem sui episcopi confertur, in talibus vestibus applicetur qualibus semper usura est professione ~ie
singularem ~ae ac privatam castimoniae continentiaeque gerebat vitam, nomine Hadda
dum ‥ beata Vulfilda ‥ consecratur ‥ tunc clarificata celebratur miraculo quod ‥ columba ‥ de caelo lapsa super verticem ejus consedisse visa sit, quae ‥ ejus innocentiam et ~iam gratanter illustraverit
in tabernaculo virginalis continentie est castimonia ~ie
primum est sacrosancte carnis plena innocentia et perfecta ~ia
vult ‥ Deus mulieres ‥ in omni sanctitate et ~ia ad salutem anime et corporis fideliter et caritative erudiri
sic idem pater matrem suam, que eum pepererat mundo, per religionis habitum et ~iam commendavit Deo
sānctĭmōnĭa, (13) æ, f. (sanctus), sainteté des dieux : Cic. Rab. perd. 30 || pureté, vertu, probité : Cic. Quinct. 93.
- 1. heiligheid, eerbiedwaardigheid [deorum];
- 2. onschuld, onberispelijke levenswandel.
Quatenus talem SanctimoniamVide alia notione in Sanctimoniales, Sanctimonium 3. et Sanctuarium 5.(cruciculam scilicet) in aliqua sinat basilica nocte illa collocari.
sānctimōnia ae, f
- sanctus, sacredness, sanctity, holiness: ad deorum religionem et sanctimoniam demigrasse, the divine life: summa, extreme conscientiousness.