Logeion | seditio

verebatur ne qua in castris seditio oriretur
he was afraid that some insurrection might arise in the camp

sēditiō, ōnis, f.: a mutiny; faction, 11.340; uprising, riot; outbreak, tumult, 1.149. (sēd- and eō)

sēdĭtĭo, ōnis, f. [sed, i. e. sine (v. h. v.), and itio; thus, orig., a going aside, going apart; hence],

Lit., an insurrectionary separation (political or military); dissension, civil discord, insurrection, mutiny, sedition (very freq. and class.; syn.: secessio, defectus): ea dissensio civium, quod seorsum eunt alii ad alios, seditio dicitur, Cic. Rep. 6, 1, 3 (ap. Serv. Verg. A. 1, 149, and Non. 25, 6): duobus tribunis plebis per seditionem creatis, Cic. Rep. 2, 34, 59; cf. Liv. 2, 31 fin. sq.: si qui in seditione non alterius utrius partis fuisset, Cic. Att. 10, 1, 2; cf. Gell. 2, 12, 1: ne qua seditio oriretur, Caes. B. G. 7, 28 fin.; Sall. C. 34, 2: seditione factā, Caes. B. C. 1, 87, 3: seditionem inter Poenos et Siculos milites esse factam, Cic. Div. 1, 24, 50; cf.: seditio inter belli pacisque auctores orta, Liv. 2, 16: seditionem ac discordiam concitare, Cic. Mur. 39, 83: commovere, id. Att. 2, 1, 8: movere, Vell. 2, 68, 2: coeptare, Tac. A. 1, 38; 1, 45; 2, 81 et saep.: componere, id. H. 4, 14: magno in populo cum saepe coörta est Seditio, etc., Verg. A. 1, 149; Hor. Ep. 1, 2, 15: seditione potens, Verg. A. 11, 340.—Plur.: cum hominem seditiosum defenderet, non dubitavit seditiones ipsas ornare, Cic. de Or. 2, 28, 124; 2, 48, 199; Sall. J. 37, 1; Liv. 4, 2; 5, 3; Quint. 2, 16, 2; Hor. C. 3, 3, 29; 3, 6, 13; Tac. A. 4, 68 et saep.—Seditio, personified as one of the attendants of Fama, Ov. M. 12, 61.—
II Transf., in gen., dissension, discord, strife, quarrel (very rare; mostly poet.; in Cic. only as a transl. of the Greek στάσις): Amphitruo uxori turbas conciet ...tum meus pater Eam seditionem in tranquillum conferet, Plaut. Am. 1, 2, 16 (478): ut homini adulescentulo Filiam darem in seditionem atque in incertas nuptias, Ter. And. 830 Ruhnk.: cui studeat, deus omnis habet, crescitque favore Turbida seditio, donec Juppiter, etc., Ov. M. 9, 426; so, domestica (opp. fraterna concordia), Liv. 45, 19: pantomimorum, Suet. Ner. 26: non illaudata (with magno certatur amore), Claud. in Rufin. 2, 226.—
- B Of inanimate and abstract things: seditio maris, uproar, turbulence, Stat. Th. 9, 142: pelagi, Manil. 2, 90: siderum, id. 2, 196: flammasque rebelles Seditione tori (Eteoclis et Polynicis), Stat. Th. 1, 36: intestina corporis, Liv. 2, 32, 12.—Comically: seditionem facit lien, occupat praecordia, rebels, and takes possession of my stomach, Plaut. Merc. 1, 2, 14 (124): Archytas iracundiam, videlicet dissidentem a ratione, seditionem quandam animi vere ducebat, et eam consilio sedari volebat, Cic. Rep. 1, 38, 60.

sēditio, ōnis, f. (v. sed = se [abseits] und itio), der zwischen Verbundenen entstandene Zwiespalt, I) zwischen einzelnen, die Zwietracht, der Zwist, das Zerwürfnis, zwischen Eheleuten, Plaut. Amph. 478. Ter. Andr. 830: domestica (Ggstz. fraterna concordia), v. Bruderzwist, Liv. 45, 19, 13: pantomimorum, Suet. Ner. 26, 2: crescit favore turbida seditio, Ov. met. 9, 427. – II) zwischen Mitgliedern eines polit. Vereines, bes. den Bürgern od. Soldaten = der Aufstand, Aufruhr, die Auflehnung, Meuterei, die Empörung, 1) eig. u. meton.: a) eig.: sed. exercitus, Vell.: sed. militaris, Liv.: muliebris, Liv.: seditiones urbanae, Auct. b. Alex.: atrox seditio militum iam ante irritata nec satis in principio compressa, Liv.: seditionem ac discordiam concitare, Cic.: seditionem concire, Liv., conflare, Cic., excitare, Flor., de integro accendere, Liv.: seditionem facere, Asin. Poll. in Cic. ep. u. Caes.: seditio inter belli pacisque auctores orta in Sabinis, Liv.: ne qua in castris ex eorum concursu seditio oreretur, Caes.: ut nulla nec inter ipsos (milites) nec adversus ducem seditio exstiterit, Liv.: iam prope seditionem res erat, Curt.: ea contentio cum prope seditionem veniret, Liv.: Aetoli erant in seditionibus, Liv.: in seditione ipsi inter se sunt, Liv.: componere (beilegen) seditionem, Liv., seditionem civilem, Suet. (aber componere seditionem, verabreden, Tac. hist. 4, 14): comprimere od. coërcere seditionem, Liv. u. Tac.: seditionem restinguere, Cic., exstinguere, Liv., sedare, Cic.: seditio gliscit, Liv., crescit, Iustin.: seditio paulatim deflagrat, Tac.: seditio recrudescit, Liv.: omni ope ab seditione milites continere, Liv.: seditionem vindicare (bestrafen), Cic. – personif. als Begleiterin der Fama, Seditio repens (plötzlich entstehend), Ov. met. 12, 61. – b) meton. = die Aufrührerischen, die Aufrührer, Liv. 28, 25, 3. – 2) übtr., der Aufruhr, die Aufregung usw., maris, pelagi, Stat. u. Manil.: tori, Stat.: intestina corporis, Liv. 2, 32, 12: iracundia dissidens a ratione seditio quaedam animi, Cic. de rep. 1, 60: scherzh., seditionem facit lien, occupat praecordia, wird aufsässig und besetzt den Magen, Plaut. merc. 123 G.

seditio [CL] 1 violent discord, faction: a (political, legal, or curial); b (intellectual). a Judaei ~onem concitaverunt, dicentes ‘tolle, tolle, crucifige eum’ Theod. Laterc. 10; Judaei per diversas terrarum partes ~onem moventes digna cede sternuntur Bede Chr. 500; scimus Chore et Dathan et Abiron propter ~onem adversus Moysen et Aaron repentino terrae hiatu devoratos Alcuin Exeg. 696C; c1147 contentionis ~onem quam inter Rogerum Dunelmensem priorem et Wazonem archidiaconum ‥ obortam et versatam ‥ terminatam comprobavimus Feod. Durh. lxii; si quis ‥ turbata ~one incendium fecerit nequiter et in felonia Bracton f. 146b; incidit haec populi ~o in annum salutis MCCLXXXI P. Verg. XX 404. b tanta ‥ hereticis agentibus quod Arriana maxime ~one claruit ecclesiam tempestas involvit Bede Sam. 705B; sponsa Christi ‥ jam fatigata non minimo fervore ~onis ac quaestionis tandem misit Paulum et Barnaban ad apostolos et seniores in Hierusalem Id. Cant. 1092C; exordium anni nostri quod in Januario ordimur, plerique in Martio. ita de hac ambiguitate sive ~one in vicesima sententia ista pronuntiat Byrht. Man. 246. 2 violent quarrel or feud. s1050 facta est magna ~o; occisi sunt etiam de hominibus Eustatii xix homines et vulnerati multi sunt AS Chr.; armis ‥ proterendo bella externa, arcendo ~ones, rapinas, praedas, patriae consulebat W. Poit. I 48; si quis ‥ quadragesimalem observationem transgreditur sive ~one [AS: feohtlac; Quad.: per pugnam] sive nuptiis sive rapina sive quoquam magnifico peccato, dupliciter hoc corrigatur secundum peccati modum (Cons. Cnuti) GAS 345; ~ones interdixit, caedem et omnem rapinam, frenans ut populos armis, ita legibus arma Ord. Vit. IV 1 p. 165; ex divitiarum veneno persepe certamina et ~ones oriuntur Alb. Lond. DG 4. 6. 3 treachery. b treason. ~o, perturbata simulatio GlC S 244; David iste est, qui ‥ per luxuriam a muliere in carne prostratus occubuit, qui simul et per ~onem virum justum in carne prostravit H. Bos. Thom. II 6; Willelmus de Brumptone ‥ dicit quod ubi Willelmus ‥ imponit ei ~onem factam per ipsum Willelmum Brumptone ‥ idem Willelmus de Saham imponendo ~onem mentitur State Tri. Ed. I 41; si aliqua ~o alia vel transgressio facta fuit in premissis, facta fuit extraneis qui habent accionem et non ipsi Willelmo de Saham Ib. 42. b ad dominum regem pertinet et coronam suam cognoscendi de crimine lese majestatis, ut de nece vel ~one persone sue vel regni vel exercitus sui Bracton f. 104b; dicere debet se ‥ scivisse ipsum accusatum prolocutum fuisse mortem regis vel ~onem suam vel exercitus sui Ib. f. 119; ex quo talem scivit ~onem esse prolocutam, tanquam traditor et inimicus regis et felonie consenciens subticuit Fleta 32; placita de crimine lese majestatis, ut de nece vel ~one persone domini regis vel regni vel exercitus ‥ ad curiam domini regis majorem pertinent Hengham Magna 2.

sēdĭtĭō, (8) ōnis, f. (sed et itio), ¶ 1 action dʼaller à part, désunion, division, discorde : Pl. Amph. 474 ; Ter. Andr. 830 ; Liv. 45, 19, 13 ; Suet. Nero 26 ; Ov. M. 9, 427 ¶ 2 [polit. ou milit.] sédition, soulèvement, révolte : Cic. Rep. 6, 3 ; duobus tribunis plebis per seditionem creatis Cic. Rep. 2, 59, deux tribuns de la plèbe ayant été institués à la faveur dʼun soulèvement populaire ; pæne seditione facta Cæs. C. 1, 87, 3, une révolte [des légions] sʼétant presque produite, cf. Cæs. G. 7, 28, 6 ; seditionem concitare Cic. Sest. 77, exciter une révolte, faire naître la sédition ; seditiones ipsas ornare Cic. de Or. 2, 124, célébrer les séditions elles-mêmes ¶ 3 [fig.] maris Stat. Th. 9, 142, la révolte de la mer ; intestina corporis Liv. 2, 32, 12, dissension à lʼintérieur du corps [apologue des membres et de lʼestomac] || Archytas iracundiam... seditionem quamdam animi ducebat Cic. Rep. 1, 60, Archytas regardait lʼemportement comme une sorte de soulèvement intérieur.

sēd-itiō, ōnis f (se-³)

1. onenigheid, conflict, twist, tweedracht [domestica; pantomimorum];
2. (pol. en milit.) partijstrijd, opstand, muiterij, oproer, rebellie [civium; militaris]; ➤ tribuni plebis per seditionem creati;
3. (meton.) opstandelingen;
4. (metaf.) beroering, het opwoelen [maris].

seditio , onis. f. (se, itio.)
作亂。衅事。家中不和。結黨。— maris 暴風。Seditionem induere vel facere 滋事。

Suggest a Translation
See an image

, Conspiratio in mortem, aut damnum alicujus, Bractono lib. 3. tract. de Corona cap. 2. ubi Fleta lib. 1. cap. 21. § 2. 3. habet Seductio. At § 8. habet Seditio, ut et Radulphus de Hengham in Magna cap. 2 : Constat, quod placita de crimine læsæ majestatis, ut de nece vel Seditione personæ Domini Regis, etc. Libertates villæ Martelli in Lemovicib. ann. 1219. apud Justellum : De illis vero, qui alteri plagant aut cicatricem facerent, aut sanguinem excuterent, aut etiam aliquem ad lites, vel ad Seditiones arma traherent, etc. Quo loco seditio idem valet, quod Gallis Meslée. , στασιάζειν, in Gloss. Gr. Lat. seditionem excitare. , δημηγέρτης, in eodem Gloss. qui seditionem excitat. Conc. Toletan. XVII. inter Hispan. tom. 2. pag. 760 : Seditionarios nunquam ordinandos clericos, sicut nec usurarios vel injuriarum suarum ultores. Vide Concilium Carthag. ann. 398. can. 67. et Gregor. Turon. lib. 10. Hist. cap. 15.

, Præsidium militare, Gall. Garnison. Append. ad Hist. Theg. tom. 6. Collect. Histor. Franc. pag. 86 : Anno vero xxiv, prænunciavit imperator, ut cum omni exercitu voluisset ire Romam cum filiis suis Pippino et Hludowico, et statuit Seditiones in nonnullis locis contra Danos. Vide Sedita.

sēditiō ōnis, f

2 sed+1 I-, a going aside, going apart, insurrectionary separation, dissension, civil discord, insurrection, mutiny, sedition: seditioni interesse, L.: seditione factā, Cs.: seditio inter belli pacisque auctores orta, L.: seditionem ac discordiam concitare: Seditione, dolis peccatur, H.: seditionibus tribuniciis res p. agitabatur, S.: seditiones ornare: Paene occupata seditionibus urbs, H.—Person., an attendant of Fama, O.—Dissension, discord, strife, quarrel: Filiam ut darem in seditionem, T.: crescit favore Turbida seditio, donec, etc., O.: si ad externum bellum domestica seditio adiciatur, L.—An insurrection, the rebels, seditious men: seditione ita stupente, L.— Fig., of things, dissension, disagreement, discord: intestina corporis, L.: iracundiam seditionem quandam ducebat.

seditio

Saved

Recent