seduco
seduco, to lead aside, take apart, draw aside, lead away, carry off, set aside, put by
- To lead aside or apart, to draw aside; to lead away, carry off; to set aside, put by, etc. (syn. sevoco).
- A Lit. (class.): te huc foras seduxi, Ut, etc., Plaut. Aul. 2, 1, 14 (133); cf.: Pamphilus me solum seducit foras, Ter. Hec. 144: me rursus seducit, Cic. Att. 5, 21, 12: aliquem solum seorsum ab aedibus, Plaut. As. 2, 2, 95 (351): aliquem paululum a turbā, Petr. 13, 2: singulos separatim, Liv. 30, 5: aliquem blandā manu, Ov. M. 2, 691: aliquem in secretum, Phaedr. 3, 10, 11 al.— Absol.: prehendit dextram, seducit, Plaut. Curc. 2, 3, 60 (339): quod a te seductus est tuoque beneficio adhuc vivit, was withdrawn, taken out of the way, Cic. Fam. 10, 28, 1; cf.: aliquem a debitā peste, id. Phil. 13, 10, 22: ocellos, to turn away, avert, Prop. 1, 9, 27.— Of abstract subjects: et dum avaritia seducere aliquid cupit atque in suum vertere, omnia fecit aliena, to lay by, Sen. Ep. 90, 38. —
- B Trop.
- 1 In gen., to remove, separate, etc. (not ante-Aug. and rare): quiddam a corporibus seductum, Sen. Ep. 117, 13: non potes (Helvia) ad obtinendum dolorem muliebre nomen praetendere, ex quo te virtutes tuae seduxerunt, have removed, separated you, Sen. Cons. ad Helv. 16: vacuos ocellos, Prop. 1, 9, 27.—
- 2 In partic., to lead astray, mislead, seduce (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 2, 8; Aug. Conf. 2, 3 med.; id. Tract. in Johan. 29; id. Civ. Dei, 14, 11 fin.; Vulg. Exod. 22, 16 et saep.—
- II Tc. put asunder, separate, divide (only poet. and rare; syn.: secerno, sejungo): seducit terras haec brevis unda duas, Ov. H. 19, 142; so, immensos recessus (Caspia claustra), Luc. 8, 291: quarto seducunt castra volatu, i. e. divide into two adverse squadrons, Ov. M. 13, 611: plura locuturi subito seducimur imbre, id. F. 4, 385.—With abl.: cum frigida mors animā seduxerit artus, Verg. A. 4, 385.
- —Hence, sēductus, a, um, P. a. (acc. to I.), remote, distant, apart (poet. and in post-Aug. prose): ex alto seductas aethere longe Despectat terras, Ov. M. 4, 622: recessus gurgitis, id. ib. 13, 902. —Of distance in an upward direction: mons erat audaci seductus in aethera dorso, far uplifted, lofty, Stat. Th. 3, 460: consilia non publica sed in privato seductaque a plurium conscientiā, Liv. 2, 54, 7: ut illis non minus hos seductos et quasi rusticos, retired, living in solitude, Plin. Ep. 7, 25, 5: seductum vitae genus, retired, Sen. Cons. ad Helv. 19, 2; cf.: quorum (hominum) maxime in seducto actiones sunt, in retirement, solitude, id. Tranq. 3, 2.
- 1. apart nemen, terzijde nemen [alqm in secretum; testem; alqm a turba; alqm blandā manu; vinum opzijschuiven; oculos afwenden];
- 2. (poët.) (metaf.) scheiden, afzonderen [terras undā; artūs animā]; ➤ plura locuturi subito seducimur imbre;
- 3. (eccl.) verleiden, verlokken; / p. adj. sēductus, a, um (a) (Ov.) (ver) verwijderd, afgelegen [terrae]; (b) (metaf.) onttrokken [consilia a plurium conscientia]; (c) (postklass.) teruggetrokken, eenzaam [vitae genus]; ➤ (subst.) in seducto in teruggetrokkenheid, in eenzaamheid.
拉開。另交言。分開。擕出。勾引。— castra 分二營。— ocellos 轉盼目。
Suggest a Translation
See an image
- to lead aside, take apart, draw aside, lead away, carry off, set aside, put by: me rursus: singulos separatim, L.: Hunc blandā manu, O.: Seductus in secretum a liberto, Ph.: quod a te seductus est, was taken out of the way: vina mensis seducta secundis, removed, O.— To put asunder, separate, divide, part: Seducit terras haec brevis unda duas, O.: quarto seducunt castra volatu, i. e. divide into two hostile parties, O.: cum frigida mors animā seduxerit artūs, V.— Fig.: consilia in privato seductaque a plurium conscientiā habuere, L.: ab immortalitate seduci (i. e. excludi), Cu.
-
…sit satis illa parata acrius illa subit, Pontice, si qua tua est, quippe ubi non liceat vacuos seducere ocellos, nec vigilare alio nomine cedat Amor. qui non ante patet, donec manus attigit ossa quisquis es…
Propertius, Elegies
-
…Natus homo est, sive hunc divino semine fecit ille opifex rerum, mundi melioris origo, sive recens tellus seductaque nuper ab alto aethere cognati retinebat semina caeli ; quam satus Iapeto mixtam pluvialibus undis finxit in effigiem moderantum cuncta…
Ovid, Metamorphoses
-
…quidam nobiles homines et de me optime meriti nimis amarent inimicum meum meque inspectante saepe eum in senatu modo severe seducerent, modo familiariter atque hilare amplexarentur, quoniamque illi haberent suum Publium, darent mihi ipsi alium Publium, in…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…Vt vero Pansae consulis accessit cohortatio gravior quam aures Ser. Sulpici ferre didicissent, tum vero denique filium meque seduxit atque ita locutus est ut auctoritatem vestram vitae suae se diceret anteferre. cuius nos virtutem admirati non ausi sumus…
Cicero, Philippicae
-
…; ad ; nummum convenit. illi se numerare velle, urgere ut acciperet. Scaptius me rursus seducit, rogat ut rem sic relinquam. dedi veniam homini impudenter petenti ; Graecis querentibus, ut in fano deponerent…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…illud divinum in rem p. beneficium non nullam habeat querelam. quod vero a te, viro optimo, seductus est tuoque beneficio adhuc vivit haec pestis, interdum, quod mihi vix fas est, tibi subirascor ; mihi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…; non ut alio iure ea syngrapha ; esset quam ceterae sed ut eodem. cum haec disseruissem, seducit me Scaptius ; ait se nihil contra dicere sed illos putare talenta cc se debere ; ea se velle accipere…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, cum a me xvii Kal. de Puteolano Neapolim Pansae conveniendi causa proficisceretur Hirtius, omnem eius sensum. seduxi enim et ad pacem sum cohortatus. non poterat scilicet negare se velle pacem, sed non minus se nostrorum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, quod Crassi filiam Gaio filio suo despondisset, accessisse ad Crassum consulendi causa quendam rusticanum, qui cum Crassum seduxisset atque ad eum rettulisset responsumque ab eo verum magis quam ad suam rem accommodatum abstulisset, ut eum tristem Galba…
Cicero, de Oratore
-
…non animis solum debet sed etiam oculis servire civium. domum recipere legatum hostium, in cubiculum admittere, etiam seducere hominis est nihil de dignitate, nimium de periculo cogitantis. quod autem est periculum nam si maximum in discrimen…
Cicero, Philippicae