seductibilis
sēductĭbĭlis, e, adj. ( = seductilis) (late Lat.), Aug. in Psa. 54, 22.
sēductibilis, e (seduco), verführbar, Augustin. in psalm. 54, 22 u. 67, 39.
quoddam hominum genus adeo ~e atque in propriam proclive perniciem
sēductĭbĭlis et sēductĭlis, e (seduco), facile à séduire : Aug. Psalm. 54, 22 ; Conf. 2, 3.