seditiose
seditiose, seditiously
sēdĭtĭōsē, adv., v. seditiosus fin.
sēditiōsē, Adv. m. Compar. u. Superl. (seditiosus), aufrührerisch, Cic. u.a.
~e ut seductor se confederavit ‥ Lewelino quondam principi Wallie inimico domini regis
Willelmus [le Waleis ] in sua prenotata nequitia ~e et felonice concorditer et animose perseverans, paci predicti domini regis se submittere et ad eam evenire contempsit
tanti viri pacis et tranquillitatis metas excedentes et ~e alter alterius predia vastantes
percussit prefatum Johannem ‥ felonice et ceduciose super capud suum ‥ et fecit ei unam plagam mortalem
homine in paradiso per tentatoris violentiam a prima et principali unitate sicut ~e et tyrannice separato et avulso
adulter in adultere carnis fece obdormierat, et obdormitus sic virum justum ~e prostraverat
multa obloquia, rumores, et imaginaciones in partibus borialibus hujus regni nostri Anglie ‥ per quosdam malivolos maligno spiritu seductos ‥ in abusione fidelium et diligencium subditorum nostrorum ibidem seduciose practicantur, seminantur, et alloquentur
sēdĭtĭōsē, (13) séditieusement : Cic. Clu. 2 ; Mil. 8 ; -sius Tac. H. 5, 12 ; -issime Cic. Att. 2, 21, 5.
sēditiōsē adv.with comp.and sup.
- seditiosus, seditiously: aliquid dicere, L.: seditiosius agere, Ta.: multa seditiosissime dicere.