seductrix
sēductrix, īcis, f. [seductor],
- she that seduces, Tert. adv. Marc. 2, 2 fin. (v. seductio).
sēductrīx, trīcis, f. (Femin. zu seductor), die Verführerin, Tert. adv. Marc. 2, 2 extr.
vana gloria ~ix probabitur fuisse
cumque esset ecclesia astuta, dolo eos cepit, ut ~ix quidem, sed verax
nihil ‥ ut homini placeam assentatione veritatis ~ice interverto
beatior in sua miseria reputandus est pauper quam dives in opibus sophisticis et gloria ~ice
dicitur domus non cecidisse propter ‥ ventos minarum vel blandiciarum ~icum
~ix illa pessima et blandissima adulatrix, parentum affectio, multos in eterne perditionis foveam trahit
[divitie ] sunt blande mortalium ~ices
insultavit ipsam turpibus verbis vocando ipsam meretricem, ~icem, et alia enormia(
sēductrīx, īcis, f. , séductrice : Tert. Marc. 2, 2.