senus
sēnus, a, um, s. sēnī.
quinis aut ~is vel etiam septenis metrorum versibus
hunc per ~as horas annuatim crescere ‥ intelligas
septies quini xxxv, septies ~i xlij
decies senes [l. senos ] lx
fecerant ‥ de singulis vacantibus ecclesiis ~as evocari personas, in quas de pastore eligendo universitatis arbitria conferrentur
erat ‥ celebre verbum in populo, quod archiepiscopus non solum suppriorem sed et plures monachos ~os et denos in quadrigis positos vellet emittere et dispergere per Angliam
trinam orationem ~i et ~i devote et reverenter facere
inde [sc. xlvj ] ducis per partes, id est sexies quadrageni ccxl, et iterum idem per sextam sexseni xxxvj
bis ~is [gl.: i. xii ] temporum lustris
ego Eadmundus ‥ dignatus sum impertiri bis ~as mansas quod Cantigene dicunttƿelf sulunga
metarunt etenim ter seni themata cicli / in sese refluos juncto monade recursus
bis ~us Jani sol nubilus extitit illi
anno milleno sexageno quoque seno / Anglorum mete flammas sensere comete
anno milleno centum quater x quoque seno
Sehne. Gloss. MSS. Florentinæ :
Et Senum et scamnum præstet, ubi servum tenderet dibia.