signo
signo, to set a mark upon, mark, mark out, designate
Frieze-Dennison Vergil
Could not find signemus in Logeion dictionaries.
signemus Verb: present active subjunctive 1st plural of signo
- I Lit.
- A In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose): discrimen non facit neque signat linea alba, Lucil. ap. Non. 405, 17: signata sanguine pluma est, Ov. M. 6, 670: ne signare quidem aut partiri limite campum Fas erat, Verg. G. 1, 126: humum limite mensor, Ov. M. 1, 136; id. Am. 3, 8, 42: moenia aratro, id. F. 4, 819: pede certo humum, to print, press, Hor. A. P. 159; cf.: vestigia summo pulvere, to mark, imprint, Verg. G. 3, 171: auratā cyclade humum, Prop. 4 (5), 7, 40: haec nostro signabitur area curru, Ov. A. A. 1, 39: locum, ubi ea (cistella) excidit, Plaut. Cist. 4, 2, 28 (698): caeli regionem in cortice signant, mark, cut, Verg. G. 2, 269: nomina saxo, Ov. M. 8, 539: rem stilo, Vell. 1, 16, 1: rem carmine, Verg. A. 3, 287; for which: carmine saxum, Ov. M. 2, 326: cubitum longis litteris, Plaut. Rud. 5, 2, 7 (1294): ceram figuris, to imprint, Ov. M. 15, 169: cruor signaverat herbam, had stained, id. ib. 10, 210; cf. id. ib. 12, 125: signatum sanguine pectus, id. A. A. 2, 384: dubiā lanugine malas, id. M. 13, 754: signata in stirpe cicatrix, Verg. G. 2, 379: manibus Procne pectus signata cruentis, id. ib. 4, 15: vocis infinitios sonos paucis notis, Cic. Rep. 3, 2, 3: visum objectum imprimet et quasi signabit in animo suam speciem, id. Fat. 19, 43.—
- B In partic.
- 1 To mark with a seal; to seal, seal up, affix a seal to a thing (usually obsignare): accepi a te signatum libellum, Cic. Att. 11, 1, 1: volumina, Hor. Ep. 1, 13, 2: locellum tibi signatum remisi, Caes. ap. Charis. p. 60 P.: epistula, Nep. Pel. 3, 2: arcanas tabellas, Ov. Am. 2, 15, 15: signatis quicquam mandare tabellis, Tib. 3, 13, 7: lagenam (anulus), Mart. 9, 88, 7: testamentum, Plin. Ep. 2, 20, 8 sq.; cf. Mart. 5, 39, 2: nec nisi signata venumdabatur (terra), Plin. 35, 4, 14, § 33.—Absol., Mart. 10, 70, 7; Quint. 5, 7, 32; Suet. Ner. 17.—
- 2 To mark with a stamp; hence,
- a Of money, to stamp, to coin: aes argentum aurumve publice signanto, Cic. Leg. 3, 3, 6; cf.: qui primus ex auro denarium signavit ... Servius rex primus signavit aes ... Signatum est nota pecudum, unde et pecunia appellata ... Argentum signatum est anno, etc., Plin. 33, 3, 13, § 44: argentum signatum, Cic. Verr. 2, 5, 25, § 63; Quint. 5, 10, 62; 5, 14, 26: pecunia signata Illyriorum signo, Liv. 44, 27, 9: denarius signatus Victoriā, Plin. 33, 3, 13, § 46: sed cur navalis in aere Altera signata est, Ov. F. 1, 230: milia talentūm argenti non signati formā, sed rudi pondere, Curt. 5, 2, 11.— Hence,
- b Poet.: signatum memori pectore nomen habe, imprinted, impressed, Ov. H. 13, 66: (filia) quae patriā signatur imagine vultus, i.e. closely resembles her father, Mart. 6, 27, 3.—
- c To stamp, i.e. to license, invest with official authority (late Lat.): quidam per ampla spatia urbis ... equos velut publicos signatis, quod dicitur, calceis agitant, Amm.14, 6, 16.—
- 3 Pregn., to distinguish, adorn, decorate (poet.): pater ipse suo superūm jam signat honore, Verg. A. 6, 781 Heyne: caelum corona, Claud. Nupt. Hon. et Mar. 273.—
- II Trop., to point out, signify, indicate, designate, express (rare; more usually significo, designo; in Cic. only Or. 19, 64, where dignata is given by Non. 281, 10; v. Meyer ad loc.): translatio plerumque signandis rebus ac sub oculos subiciendis reperta est, Quint. 8, 6, 19: quotiens suis verbis signare nostra voluerunt (Graeci), id. 2, 14, 1; cf.: appellatione signare, id. 4, 1, 2: utrius differentiam, id. 6, 2, 20; cf. id. 9, 1, 4; 12, 10, 16: nomen (Caieta) ossa signat, Verg. A. 7, 4: fama signata loco est, Ov. M. 14, 433: miratrixque sui signavit nomine terras, designated, Luc. 4, 655; cf.: (Earinus) Nomine qui signat tempora verna suo, Mart. 9, 17, 4: Turnus ut videt ... So signari oculis, singled out, looked to, Verg. A. 12, 3: signare responsum, to give a definite or distinct answer, Sen. Ben. 7, 16, 1.—With rel.-clause: memoria signat in quā regione quali adjutore legatoque fratre meo usus sit, Vell. 2, 115.—
- B To distinguish, recognize: primi clipeos mentitaque tela Adgnoscunt, atque ora sono discordia signant, Verg. A. 2, 423; cf.: sonis homines dignoscere, Quint. 11, 3, 31: animo signa quodcumque in corpore mendum est, Ov. R. Am. 417.—
- C To seal, settle, establish, confirm, prescribe (mostly poet.): signanda sunt jura, Prop. 3 (4), 20, 15: signata jura, Luc. 3, 302: jura Suevis, Claud. ap. Eutr. 1, 380; cf.: precati deos ut velint ea (vota) semper solvi semperque signari, Plin. Ep. 10, 35 (44).—
- D To close, end: qui prima novo signat quinquennia lustro, Mart. 4, 45, 3.—Hence,
- A signan-ter, adv. (acc. to II. A.), expressly, clearly, distinctly (late Lat. for the class. significanter): signanter et breviter omnia indicare, Aus. Grat. Act. 4: signanter et proprie dixerat, Hier. adv. Jovin. 1, 13 fin.—
- B signātus, a, um, P. a.
- 1 (Acc. to I. B. 1. sealed; hence) Shut up, guarded, preserved (mostly ante- and post-class.): signata sacra, Varr. ap. Non. 397, 32: limina. Prop. 4 (5), 1, 145: Chrysidem negat signatam reddere, i. e. unharmed, intact, pure, Lucil. ap. Non. 171, 6; cf.: assume de viduis fide pulchram, aetate signatam, Tert. Exhort. 12.—
- 2 (Acc. to II. A.) Plain, clear, manifest (post-class. for significans): quid expressius atque signatius in hanc causam? Tert. Res. Carn. 13.—Adv.: signātē, clearly, distinctly (post-class.): qui (veteres) proprie atque signate locuti sunt, Gell. 2, 6, 6; Macr. S. 6, 7.—Comp.: signatius explicare aliquid, Amm.23, 6, 1.
- 1. van een teken, van een merk voorzien, markeren [locum; campum limite begrenzen; carmine saxum van een opschrift voorzien; humum pede betreden; summo vestigia pulvere sporen nalaten op de oppervlakte v.h. zand; ora primā iuventā met het eerste dons op de wangen];
- 2. (poët.; postklass.) (met pen, penseel, griffel) insnijden, inkerven, graveren, schrijven, griffen (in, op: abl.; in m. abl.) [nomina saxo; caeli regionem in cortice];
- 3. van een zegel voorzien, verzegelen [volumina; arcanas tabellas; epistulam; libellum];
- 4. (munten) van een stempel voorzien, slaan [pecuniam];
- 5. (metaf.) in het geheugen prenten [nomen pectore];
- 6. aanduiden, duidelijk, kenbaar maken, aangeven [viam flammis; terras nomine benoemen; se oculis]; ➤ ossa nomen signant;
- 7. (poët.) vaststellen, bepalen [iura];
- 8. (poët.) onderscheiden, (ver)sieren [celebrem festo honore diem; quinquennium lustro];
- 9. (poët.) kleuren, bevlekken [pectus sanguine; herbam];
- 10. (Verg.) waarnemen, in het oog houden [ultima het doel];
- 11. (Mel.) het kruisteken maken; zegenen; se ~ een kruis(teken) slaan.
放記號。寫。刻。畫。印封。指。定看。裝飾。— aurum 印金錢。Carmine rem signare 作詩碑。作詩述事情。
Suggest a Translation
See an image
- signum, to set a mark upon, mark, mark out, designate: sonos notis: in animo suam speciem: signata sanguine pluma est, O.: campum, V.: humum limite, O.: pede certo humum, press, H.: summo vestigia pulvere, imprint, V.: caeli regionem in cortice signant, cut, V.: ceram figuris, imprint, O.: cruor signaverat herbas, had stained, O.: signata in stirpe cicatrix, V.—To impress with a seal, seal, seal up, affix a seal to: signatus libellus: volumina, H.: epistula, N.—Poet.: signanda sunt iura, i. e. to be established, Pr.: Signatum memori pectore nomen habe, imprinted, O.—To mark with a stamp, stamp, coin: aurum publice: pecunia signata Illyriorum signo, L.: sed cur navalis in aere Altera signata est, O.—To distinguish, adorn, decorate: (eum) superum honore, V.—Fig., to point out, signify, indicate, designate, express: unius oratoris locutio hoc proprio signata nomine est (sc. oratione): Fama signata loco est, O.: ut videt Se signari oculis, singled out, V.—To distinguish, note, mark: ora sono discordia, V.: animo signa quodcumque in corpore mendum est, O.
-
…Ciceronis per Gabinium ceteros conveniunt. Ab Lentulo, Cethego, Statilio, item Cassio postulant ius iurandum, quod signatum ad civis perferant ; aliter haud facile eos ad tantum negotium inpelli posse. Ceteri nihil suspicantes dant, Cassius…
Sallust, Catilina
-
…steterant in montibus altis, fluctibus ignotis insultavere carinae, communemque prius ceu lumina solis et auras cautus humum longo signavit limite mensor. Nec tantum segetes alimentaque debita dives poscebatur humus, sed itum est in viscera terrae quasque recondiderat…
Ovid, Metamorphoses
-
…tua. nam cum ad hunc locum venissem, evolvi volumen epistularum tuarum quod ego ; sub ; signo habeo servoque diligentissime. erat igitur in ea quam x K. Febr. dederas, hoc modo, sed…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…tardata diu species multumque morata, consule te, tandem celsa est in sede locata, atque una fixi ac signati temporis hora Iuppiter excelsa clarabat sceptra columna, et clades patriae flamma ferroque parata vocibus Allobrogum patribus populoque patebat .…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…Frisingensis Monacensis Par. Parisinus NONI MARCELLI A A B A C A D A stirpes codicum a Lindsayo sic signatae B Bernensis F Florentinus G Wolfenbuttelanus H Harleianus L Leidensis Inter Ciceronis verba defectum significat, corruptelam, ubi opus…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…defensitavisset, honesti inane nomen esse, voluptatem esse summum bonum qui ex illius commutata sententia dooere vellet nihil ita signari in animis nostris a vero posse quod non eodem modo possit a falso, is curavit quod argumentum ex Dionysio…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…hoc sumpseris, pecuniam numeratam mulieri deberi cui sit argentum omne legatum, utrum hoc modo concludas argumentum Si pecunia signata argentum est, legata est mulieri. Est autem pecunia signata argentum. Legata igitur est ; an illo modo…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…evocatos centurionesque complures ; in eo fuit numero Valerius Flaccus L. filius eius, qui praetor Asiam obtinuerat ; signaque sunt militaria sex relata. nostri non amplius xx omnibus sunt proeliis desiderati. sed in castello nemo fuit omnino…
Julius Caesar, Civil War
-
…. et Id. Ian ., ut videtur, a. . CICERO ATTICO SAL. accepi a te signatum libellum quem Anteros attulerat ; ex quo nihil scire potui de nostris domesticis rebus. de quibus acerbissime adflictor quod…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…admirabile maximeque movet ea quae motum aliquem animis ciet oratio quaeque significat oratoris ipsius amabilis mores ; qui exprimuntur aut signando iudicio ipsius et animo humano ac liberali aut inflexione sermonis si aut augendi alterius aut minuendi sui causa alia dici…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria