Logeion | silentium

silentium eius in superbiam accipiebatur
his silence was taken for pride

silentium , iī, n.: of the absence of any kind of sound; noiselessness, silence, stillness, 1.730; pl., 2.255. (silēns)

sĭlentĭum, ii, n. [sileo].

Lit.
- A In gen., a being still or silent, noiselessness, stillness, silence (freq. and class.; cf. taciturnitas): otium et silentium est, Ter. Hec. 43: et ipse conticuit et ceteris silentium fuit, Cic. de Or. 3, 35, 143; cf. id. ib. 1, 35, 160; id. Rep. 2, 38, 64: auditus est magno silentio, id. Q. Fr. 2, 1, 1: silentio auditus, Caes. B. C. 3, 19, 3: huic facietis Fabulae silentium, Plaut. Am. prol. 15: fac silentium, id. Pers. 4, 3, 50 (519); cf. Cic. Div. 1, 28, 59: nec longa silentia feci, kept silence, Ov. F. 1, 183: silentio facto, silence being obtained, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 10; Liv. 24, 7 fin.; Petr. 14 fin.; Quint. 2, 5, 6 al.; also with the signif. to make or procure silence: Fabius cum silentium classico fecisset, Liv. 2, 45; Tac. H. 3, 20; Curt. 10, 6, 3; Phaedr. 5, 5, 15: facere silentia majestate manūs, Pers. 4, 7: tribuni plebis, cum inviti silentium tenuissent, Liv. 5, 9, 4; so, tenere silentium, id. 1, 16, 2; 1, 28, 8; 9, 38, 14: silentium obtinere, id. 1, 16, 2; cf.: obstinatum silentium obtinuit, id. 9, 38, 14: tenuere silentia cuncti, Ov. M. 1, 206: se silentium fieri jussisse, Cic. Div. 1, 28, 59; Luc. 1, 298: silentium imperare, Sen. Vit. Beat. 26, 7; Tac. G. 11: silentium significare, to give a signal for silence, Cic. Brut. 84, 290: cum silentio animadvertite, Ter. Eun. 44: Athenienses cum silentio auditi sunt, Liv. 38, 10, 4: cum silentio ad aliquem convenire, id. 7, 35, 1; so, cum silentio, id. 25, 9, 15: agere per silentium, Ter. Heaut. 36; cf. id. Hec. 29; id. Phorm. 30: per silentium noctis, Liv. 3, 42, 3; Tac. A. 4, 53; id. Agr. 3: ego illas omnes res egi silentio, Cic. Prov. Cons. 12, 29; cf.: ut nulla fere pars orationis silentio praeteriretur, in silence, without applause, id. Brut. 22, 88; more freq.: praeterire silentio, to pass over in silence, to say nothing about, id. Sull. 21, 62; id. Part. Or. 23, 82; id. Phil. 13, 6 Orell. N. cr.; Plin. Ep. 5, 20, 6; for which: silentio transire, Cic. Att. 2, 19, 3; Quint. 2, 3, 1; 5, 12, 23: periculosissimum locum silentio sum praetervectus, Cic. Phil. 7, 3, 8: transmittere aliquem, Tac. A. 1, 13 fin. al.; cf.: cum M. Tullius de omnibus (oratoribus) aetatis suae silentium egerit, keeps silence, is silent, Quint. 10, 1, 38: tenere se intra silentium, Plin. Ep. 4, 17, 8; 7, 6, 6: de Partho silentium est, nothing is said, Cic. Att. 5, 16, 4: ut laudem eorum a silentio vindicarem, i. e. obscurity, id. de Or. 2, 2, 7; Sen. Ep. 21, 5; Plin. Ep. 9, 14, 1: gravissimas plagas ferre silentio, Cic. Tusc. 2, 20, 46: quam maximum silentium haberi jubet, Sall. J. 99, 1: lacrimae omnibus obortae, et diu maestum silentium tenuit, prevailed, Liv. 40, 8, 20.—Poet.: fer opem furtoque silentia deme, remove silence from, i. e. tell of, disclose, Ov. M. 2, 700.—Of the stillness, silence, dead of night: silentio noctis Caesar ex castris egressus, Caes. B. G. 7, 36: in silentio noctis, id. ib. 7, 26; cf.: se vocem noctis silentio audisse clariorem humanā, Liv. 5, 32: paulo ante mediam noctem silentio ex oppido egressi, Caes. B. G. 7, 11; cf. id. ib. 7, 18; 7, 60; Liv. 8, 23, 9, 38.—Poet., in plur.: silentia noctis, Lucr. 4, 461; Stat. Th. 1, 441: quid me alta silentia cogis Rumpere, Verg. A. 10, 63; Ov. M. 7, 184: taciturna silentia, Lucr. 4, 585: torquent illum furibunda silentia, Stat. Th. 10, 890.—The stillness, quietness of the fields: nactus silentia ruris, Ov. M. 1, 232; cf.: vidit desolatas agere alta silentia terras, id. ib. 1, 349.—Of wood that makes no noise, does not snap, Plin. 16, 16, 28, § 70.—
- B In partic., in augural lang., freedom from disturbance; hence, faultlessness, perfectness in the taking of auspices: id silentium dicimus in auspiciis, quod omni vitio caret, etc., Cic. Div. 2, 34, 71; cf. Fest. p. 348 Müll.; s. v. sinistrum, p. 351 ib.; and v. Becker, Antiq. vol. 2, pars 3, p. 76 sq.—
II Transf., a standstill (opp. to motion or activity); cessation, repose, inaction, tranquillity, etc. (rare but class.): mundus caeli vastus constitit silentio, Enn. ap. Macr. 6, 2 med.: silentium perpetuum judiciorum ac fori, Cic. Pis. 14, 32; cf. Tac. Agr. 39: vitam silentio transire, Sall. C. 1, 1: silentium otiumque inter armatos, Liv. 2, 45: biduum deinde silentium fuit neutris transgredientibus amnem, id. 37, 38: idem praeturae tenor et silentium, Tac. Agr. 6: quantum distant a morte silentia vitae? Sil. 3, 145.

silentium, iī, n. (sileo), die Lautlosigkeit, das Stillsein, Schweigen, Stillschweigen, die Stille, I) eig.: A) im allg.: s. est, Cic.: audire alqd magno silentio, Cic.: silentio od. cum silentio audiri, geneigtes Gehör finden, Cic. u. Liv.: ubi silentium coepit, als Stille eintrat, als es still wurde, Sall.: silentium inde aliquamdiu tenuit (dauerte fort), Liv.: maestum me intra silentium tenui, ich beobachtete ein tr. Schw., Plin. ep.: silentium tenuit, er beobachtete Schw., Liv.: maestum aliquamdiu silentium obtinuit, Liv.: obstinatum silentium obtinuit, Liv.: silentium in alqo audiendo servare, Liv.: rumpere silentium, Curt., obstinatum silentium, Curt.: rumpere silentia voce, Ov., alta silentia verbis, Verg., hoc iterum sermone silentia, Ov.: si quando pietas nostra silentium rupit, Plin. pan. – silentium facere, Schweigen beobachten, Plaut. u.a.: silentium manu facere, Sen. rhet.: silentium manu poscere, Tac.: facere silentium fabulae, dem Schauspiele ruhig zusehen, Plaut.: silentium fieri iubere, Cic. – aber silentium facere classico, Schweigen bewirken, Cic.: ebenso aspectu, Tac. – silentium agere de alqo, Schweigen beobachten, Quint.: cum silentio animum attendere, ruhig aufmerken, Ter.: cum silentio ad alqm convenire, Liv.: silentio praeterire, mit Stillschweigen übergehen, Cic. (aber ut nulla pars orationis silentio praeteriretur, ohne Zuruf, ohne Geräusch, Cic.): silentio transire, silentio praetervehi, Cic.: silentio transmittere, Tac. (s. Otto Tac. ann. 1, 13. not. 30): silentium est de alqo, ist's still, Cic.: usque ad Abraham de iustorum aliquorum, qui pie deum colerent, commemoratione silentium est per annos amplius quam mille, Augustin. de civ. dei 16, 2, 3: plagas ferre silentio, Cic.: furto silentia demere, den Diebstahl ausplaudern, Ov. – v. der Stille der Nacht, silentio noctis, Caes. u.a.: primo silentio noctis, Liv.: per silentium noctis, Liv.: poet. im Plur., muta silentia noctis, Ov.: severa silentia noctis, Lucr.: taciturna silentia rumpi, Lucr. – von der Stille des Feldes, silentia ruris, Ov. met. 1, 232. – v. der Stille einer Örtl., silentio semoti loci defensi, Amm. 19, 5, 5. – B) insbes.: a) die Ungestörtheit, also Fehlerlosigkeit in der Beobachtung der Wahrzeichen, Cic. de div. 2, 71 sq.; vgl. Fest. 348 (a), 29. – b) das Stillschweigen der Leute über jmd., die Ruhmlosigkeit, laudem eorum iam prope senescentem ab oblivione hominum atque a silentio vindicare, der ruhmlosen Vergessenheit entreißen, Cic. de or. 2, 7: quod ut paucos in lucem famamque provexit, ita multos e tenebris et silentio protulit, aus ruhmloser Dunkelheit hervorgezogen hat, Plin. ep. 9, 14. – II) übtr., die Stille, der Stillstand, die Ruhe, Muße, Untätigkeit, verb. silentium otiumque, Liv.: silentium iudiciorum ac fori, Cic.: vitam transire silentio, Sall.: biduum deinde silentium fuit, Liv.

silentium [CL] 1 absence of sound, quiet, silence. ~ium nil est nisi absencia vocis S. Langton Gl. Hist. Schol. 40. 2 abstention from speech, silence; b (as prescribed in monastic life); c (in fig. context); d (abl. or prep. w. abl.). 10‥ ~ium est vocis absentia; nihil est ‥ ~ium sed ubi vox nulla est ~ium dicitur Aldh. VirgP 25 gl.; 1472 diaconi ‥ confabulantur et garrulaciones faciunt ‥. infra vestibulum ~ium debitum et morosum a ministris ecclesie non observatur Fabr. York 251. b ad anchoriticae ‥ contemplationis ‥ ~ia secreta pervenit Bede HE IV 26 p. 271; nullus fratrum loquatur ‥ nec etiam in domo infirmorum preter illos infirmos quos tanta infirmitas angustiat ut eos interim ~ium tenere non sinat Lanfr. Const. 163; numquam ‥ noctibus locutus, rogantibus fratribus ut ~ium solveret non adquievit W. Malm. GR V 443; importabilia tibi ‥ videntur ‥ jugum obedientie, censura ~ii P. Blois Ep. 11. 33B. c fragilis ingenii barca ‥ optatum ~ii portum sero attigit Aldh. VirgP 59; quia jamdiu laborantes loquendo ad eum locum scripture venimus ubi requies commendatur, justum est, ut in portu ~ii modicum quiescentes, animum ‥ et vocem reparemus Ailr. Serm. 419A. d oravit in ~io V. Cuthb. II 7; cum egredientem illum ~io cerneret, clanculo secutus ejus vestigia Bede CuthbP 10; intrent unusquisque [in balnea] ‥ et deposito velo quod ante eos pendet, sedeat cum ~io Lanfr. Const. 92; expedit sub ~io expectare salutare Dei A. Tewk. Ep. 10 p. 50; in scilencio vero potest quilibet ex custodibus ‥ a claustro circuiendo egredi Cust. Cant. 83; s1457 episcopus ‥ stabat per pauculum temporis sub ~io, quasi videretur fuisse in se angustiatus, quid ‥ daret pro responso Reg. Whet. I 284. 3 silence (of audience). acclamat curia dicto. postea ~io facto, multa in laudem hominis papa locutus est Eadmer V. Anselmi II 29. 4 omission to speak of or mention in writing; b (w. implication of concealment); c (w. implication of lack of time); d (w. implication of risk of tedium). nec ~io praetereunda opinio quae de ‥ Gregorio ‥ ad nos usque perlata est Bede HE II 1 p. 79; 1364 sub ~io transire non possumus que vobis scire ‥ necessarium credimus Conc. III 59a. b libuit inhumanum scelus hoc perpetuo ~io sepelire W. Poit. I 4; papa ‥ et ‥ cardinales ‥ non permitterent ea sub ~io pertransire, cum sint positi in ecclesia non ad occultandos errores sed ad eosdem radicitus extirpandos Conway Def. Mend. 1339. c c1415 alia ‥ temporis brevitas ‥ ad presens scribere non permittit, sed ea que ‥ sub ~io pertransivit mutuo in colloquio vobis erunt expressius declarata FormOx 433. d cetera ‥ opera ‥ ~io pretereo ne fastidium lectori ingererem V. Cuthb. I 7. 5 state of not being talked about, neglect. si celeberrimum ‥ spectaculi genus, per ‥ mundi cardines vulgatum, taciturnitatis ~io oppilatum vilesceret Aldh. VirgP 25; Narcissum ‥ sub ~ii latibulo delitescere non feram Ib. 32; inclita nostri temporis acta sub ~io perire non permisi Gir. EH intr. p. 212. 6 refraining or restraining from, ending (of practice) (cf. silere 4). 1416 capellani recipiunt in qualibet solempnizacione matrimonii viij d. de pecunia posita super librum, contra antiquos usus, et petunt parochiani ~ium eisdem capellanis Fabr. York 249.

sĭlentĭum, (8) ĭī, n. (sileo), ¶ 1 silence : ceteris silentium fuit Cic. de Or. 3, 143, les autres firent silence ; silentium facere Liv. 2, 45, faire faire silence ; fit a præcone silentium Sen. Rhet. Contr. 9, 2, 10, le héraut fait faire silence, cf. Ov. Tr. 2, 1, 28 ; silentium fieri jubere Cic. Div. 1, 59, commander le silence ; significare Cic. Br. 290, donner le signal du silence ; de Partho silentium est Cic. Att. 5, 16, 4, sur les Parthes, silence = on ne dit rien des Parthes ; a silentio vindicare Cic. de Or. 2, 7, arracher au silence, à lʼobscurité, à lʼoubli || abl. silentio, en silence : Cæs. G. 7, 11, 7 ; 7, 28, 6, etc. ; Cic. Prov. 29 ; Phil. 7, 8, etc. ; præterire silentio aliquid Cic. Sulla 62, passer sous silence qqch., cf. Cic. Part. 82 || silentio noctis Cæs. G. 7, 36, 7, dans le silence de la nuit, cf. Cæs. G. 7, 26, 2 || [poét. plur.] silentia noctis Lucr. 4, 461, le silence de la nuit, cf. Virg. En. 10, 63 ; Ov. M. 1, 232, etc. ¶ 2 [l. augurale] absence de toute défectuosité dans la prise des auspices : Cic. Div. 2, 71, cf. Fest. 348, 29 ¶ 3 [fig.] silence, repos, inaction, oisiveté : silentium judiciorum Cic. Pis. 32, le silence des tribunaux || silentio vitam transire Sall. C. 1, 1, traverser la vie en silence, sans faire parler de soi, sans rien faire.

silentium, ī n (sileo)

1. het (stil)zwijgen, stilte, poët. vaak plur. [ruris; lunae van de maannacht; noctis]; ➤ (cum) -o of per -um (stilzwijgend) alqd audire, proficisci; cum -o audiri aandachtig aangehoord worden; -o praeterire, praetervehi, transmittere stilzwijgend voorbijgaan aan; egredi -o zonder geluid; ~ fit treedt in; ubi ~ coepit toen het stil werd; rumpere -a voce; facere -um fabulae het schouwspel rustig bekijken; maar: -um facere classico (of aspectu) om aandacht vragen; furto -a demere de diefstal verklappen;
2. ongestoordheid bij de auspiciën;
3. (metaf.) het nietsdoen, rust, vrije tijd [inter armatos; iudiciorum ac fori]; ➤ vitam -o transire;
4. roemloosheid; ➤ laudem alcis iam prope senescentem ab oblivione hominum atque a -o vindicare aan de roemloze vergetelheid ontrukken.

silentium , ii. n.
默。安逸。閒。— noctis 深夜之時。— dare 留神。慮會。— facere 不出聲。令人緘口。Transigere vitam silentio 平生閒且不出名。Silentio id transire vel praeterire 不言至此事。Silentio facto 衆人淸靜後。Silentio vel per silentium vel cum silentio 不言語然。

Suggest a Translation
See an image

, Conventus privatus, in quo dissertationes de rebus publicis agebantur, unde et διάλεξις dicitur Zonaræ pag. 146. Gallis Conference : sed præsertim de rebus Ecclesiasticis, unde κατηχητήριος λόγος definitur apud Nicetam in Man. lib. 7. n. 5. quod Σιλέντιον vocavit Cinnamus pag. 316. Σιλέντιον Anonymus Combefisianus in Alex. n. 1. Landulphus Sagax lib. 16 : Fecit Imperator Silentium, adducens Patriarcham, et jubens eorum recitari confessiones. Idem de Leone : Silentium contra sanctas ac venerabiles celebravit Iconas. Lib. 23 : Facto Imperator Silentio, apud Magnauram, exposuit populo, quæ de se fuerant dicta. Lib. 24 : Eirene Imperatrix Silentio in Triclinio Justiniani facto, prohibuit omnem, qui militaret, adhærere Stauratio. Vide quæ notavimus ad Cinnam. pag. 493. ubi observavimus ex Juliano Antecess. Silentium et Conventum idem sonare : quod firmant præterea Excerpta ex Joanne Lido lib. περὶ ἀρχῶν πολιτικῶν. Ἐδόκει μὲν μηκέτι ἐπὶ ἀγορᾶς, ἀλλ᾽ ἐν τῷ Παλατίῳ τὴν βουλὴν συνάγεσθαι. Τὴν δὲ τοιαύτην σύνοδον Κομβέντον ἔθος Ῥωμαίοις καλεῖν, ἀντὶ τοῦ Συνέλευσιν. σιγῆς δὲ τοῖς πολλοῖς βουλευομένοις δεῖ. διὰ τοῦτο ἐκ τῆς περὶ τὴν σιγὴν σπουδῆς, (σιλέντιον δὲ αὐτὴν πατρίως καλοῦσι) Σιλεντιαρίους ἔκριναν ὀνομάζειν αὐτούς. Vide Henricum Valesium ad Eusebium lib. 4. de Vita Constantini cap. 29. et Gloss. med. Græcit. in Σιλέντιον, col. 1370. , Secretarium. Silentium B. Petri Apostoli, seu Secretarium Ecclesiæ S. Petri, apud Anastasium in Vita Stephani III. PP. , ἡσυχόποιος, in Gl. Lat. Gr. Qui Palatio vel alibi silentium indicit : et est nomen dignitatis, inquit Ugutio : qui admonere silentium jubetur, ut loquitur Marcianus Capella lib. 7. qui ad cubiculum Principis excubias agit, cavetque, ne quodpiam murmur excitetur : Ἐπιστάτης τῆς ἀμφὶ τὸν βασιλέα σιγῆς, Agathiæ : εἰς τὴν ἡσυχίαν ὑπηρετῶντες, Procopio lib. 2. de Bello Persico cap. 21. Claudianus : Sacroque adhibere silentia somno. Horum munus indicat Anselmus Havelbergensis Episc. lib. 2. Dialogor. cap. 1. ubi de collatione ab eo habita cum Græcis Constantinopoli : Convenientibus itaque pluribus sapientibus in vico, qui dicitur Pisanorum, juxta Ecclesiam A. Eerinee, quæ lingua Latina sanctæ Pacis nuncupatur, positisque Silentiariis, sicut ibi mos est, et datis arbitris, et sedentibus Notariis, qui omnia, quæ hinc inde dicerentur, fideliter exciperent, etc. Silentiarii porro erant plures ; sed 30. ordinarii in 3. decurias divisi, quibus singulis præerat unus Decurio. Hinc titulus in Cod. Justin. (12, 16.) de Silentiariis et Decurionibus eorum, qui in Theodosiano (6, 23.), de Decurionibus et Silentiariis inscribitur. Hi Clarissimi, leg. 5. C. Just. d. tit. Spectabiles, leg. 30. Cod. de Inoffic. testam. (3, 28.) vocantur, θαυμασιώτατοι, in Concilio Calchedon. act. 1. pag. 60. 89. edit. 1618. Silentiarius sacri Palatii, in vet. Inscript. 1053. 10. Silentiarius Augusti, in Epistola Damasi PP. ad Acholium ; Imperialis Silentiarius, apud Anastasium Bibl. in Stephano III. PP. pag. 82. 83. Schola devotissimorum Silentiariorum, in leg. 4. d. tit. Cod. Just. Horum proinde dignitas non omnino contemnenda, licet τῶν χαμαιζήλων fuisse dicat Zonaras, cum et horum opera in legationibus, et ad mandata perferenda uterentur Principes, quod ex laudatis scriptoribus colligitur, præterea ex Ambrosio orat. de Obitu Valentiniani, Philostorgio lib. 7. cap. 7. Malcho in Byzanticis, Liberato Diac. cap. 11. et aliis. Sed a Dorotheo doctr. 23. Silentiarii inter honoratiores Palatii dignitates reponuntur : et Theophylactus Simocatta lib. 8. cap. 9. de quodam Theodoro : Σιλεντιαρίου δὲ οὗτος στρατέυματι ἐνεκοσμήτο. Anastasius, priusquam Imperatorium culmen fuisset consecutus, silentiarii munus obierat. Sed et Cubazes, qui sub Justiniano ἐν τοῖς σιλεντιαρίοις τασσόμενος militaverat, Rex Lazorum factus, pristinæ dignitatis annorum decem stipendia, quæ sibi deberi aiebat, ex quo venisset in Colchidem, ab eodem Imperatore expetiit, adeo ut tanto fastigio minime indignam non arbitratus fuerit. Primicerius Silentiariorum occurrit in Concilio Calched. act. 10. pag. 301. edit. 1618. præterea videntur ex loco Joannis Lydi laudato appellati, qui in silentiis, seu collationibus, vel etiam consistoriis Principum considebant, ac deliberabant, quomodo apud Hariulfum in Vita S. Angilberti cap. 1. usurpatur hæc vox : Præfatus ergo Rex Carolus in tantam amicitiam eum tenuit, ut quocunque iret vel rediret, Domnum Angilbertum semper secum haberet,... et hæc tanta dilectio adeo processit, ut eum secretorum conscium et primatem Capellanorum faceret : sibi quoque eundem Silentiarium statueret, ut in quo compererat prudentiæ altitudinem, ejus consilio componeret totius regni utilitatem. Neque aliter intelligendus, ni fallor, Radulfus de Diceto, et ex eo Matth. Paris ann. 1171 : Instante tandem feria ante Pascha, in qua de consuetudine Romanæ Ecclesiæ solet Papa publice vel absolvere, vel excommunicare, quibusdam Domini Papæ Silentiariis ad aures nuntiorum Regis perferentibus, devenit, quod Papa eodem die decreverat, in Regem Angliæ nominatim....... interdicti ferre sententiam. dicti etiam interdum urbis Consiliarii. Caffari Annal. Genuens. ad ann. 1158. apud Murator. tom. 6. col. 270 : Consules autem, civitatisque Silentiarii experti sæpius obsidentes quibus coercerentur obsessi, soldaderios, balisterios et archiferos tot ad civitatem conduxerunt, etc. , apud Senecam in Epist. 47. Servi nuncupantur, qui in familia cæterorum servorum murmur cohibebant. Horum meminit Salvianus de Gubernat. Dei lib. 4. pag. 70 : Ad fugam servos non miseriæ tantum, sed etiam supplicia compellunt. Pavent quippe actores, pavent Silentiarios, pavent procuratores : prope ut inter istos omnes nullorum minus servi sint quam dominorum suorum : ab omnibus cæduntur, ab omnibus conteruntur. , Locus, ubi Silentiarii stabant, primum et exterius cubiculum, quod Consistorio obversabatur. Landulphus Sagax lib. 16. et Anastas. in Hist. Eccl. : Occidant eos, habentes homines suos sibi cooperantes, Indos absconditos in Silentiario. Quo loco Theophanes habet εἰς τὸ σιλεντιαρίκιον, pag. 201. Σιλεντιαρίκιον eadem notione dixit Cyrillus Scythopolitanus, εἰς τὸ λεγόμενον Σιλεντιαρίκιον φθάσαντας οἱ ἐπὶ τῶν θυρῶν Σιλεντιάριοι ἔνδον εἰσεδέξαντο, qui cum ad Silentiarium pervenissent, a Silentiariis ostio præpositis introducti sunt. , Pœna Monastica. Regula Monialium B. Mariæ Sopwell in Anglia, ann. 1327 : Et pur ceo, que nous avons entendus, que une abusion est entre vous, que si une de vous soit mise en Silence pur sa culpe, elle ne devroit lire, ne chanter, ne veer le Sacrement de la Messe, etc. Silentium ita religiose observabatur a quibusdam monachis, ut iis, cum ad mensam abbatum alterius monasterii sederent, loqui non liceret. Hujus moris testis est Bulla Urbani IV. PP. ann. 1261. ex Tabul. Compend. ad abbatem ejusd. monast. : Petitio tua nobis exhibita continebat sæpe contingi viros religiosos, quibus, constitutionibus suorum ordinum prohibentibus, in mensa loqui non licet, ad tuum monasterium declinare. Nos itaque tuis supplicationibus inclinati concedendi prædictis religiosis, dum in eodem monasterio tecum in mensa, sive conventu, fuerint, loquendi licentiam de divinis ac licitis et honestis, constitutionibus hujusmodi nequaquam obstantibus, liberam tibi concedimus authoritate præsentium facultatem. Vide quoddam excerptum ex visitatione abbatis Cluniacensis in Mauzaciense monasterio sub Regula 10.

silentium ī, n

silens, a being still, keeping silence, noiselessness, stillness, silence: auditus est magno silentio: nec longa silentia feci, kept silence, O.: silentio facto, silence obtained, L.: silentium classico facere, L.: pubes maestum silentium obtinuit, L.: tenuere silentia cuncti, O.: silentium imperare, Ta.: significare silentium, to give a signal for silence: Athenienses cum silentio auditi sunt, L.: per silentium noctis, L.: ut nulla fere pars orationis silentio praeteriretur, i. e. without applause: silentio praeterire, to pass over in silence: de Partho silentium est, nothing is said: laudem eorum a silentio vindicare, i. e. obscurity: quam maximum silentium haberi iubet, S.: diu maestum silentium tenuit, prevailed, L.: fer opem furtoque silentia deme, i. e. disclose, O.—Of night, stillness, silence: silentio noctis egressus, at the dead of night, Cs.: vocem noctis silentio audisse, L.: mediā nocte silentio profectus, Cs.: mediae per muta silentia noctis, O.—Of the country, stillness, quietness: nactus silentia ruris, O.: vastum, solitude, Ta.—In augury, freedom from disturbance, faultlessness, perfectness: id silentium dicimus in auspiciis, quod omni vitio caret, etc.—A standstill, cessation, repose, inaction, tranquillity: perpetuum fori: vitam silentio transire, S.: inter armatos, L.: idem praeturae tenor et silentium, Ta.

silentium

Saved

Recent