Logeion | simulatio

sĭmŭlātĭo, ōnis, f. [simulo, II.],

a falsely assumed appearance, a false show, feigning, shamming, pretence, feint, insincerity, deceit, hypocrisy, simulation, etc. (class. and very freq.; cf. imitatio).
- - - - α With gen.: simulatio insaniae, Cic. Off. 3, 26, 97: stultitiae, id. Brut. 14, 53: imitatio simulatioque virtutis, id. Ac. 2 (Luc.), 46, 140; id. Att. 7, 1, 6: omnium rerum, id. Lael. 25, 92: timoris, Caes. B. G. 5, 50 fin.; id. B. C. 2, 40: itineris, id. B. G. 6, 8: deditionis, id. B. C. 3, 28: vulnerum, id. ib. 2, 35: rei frumentariae, id. B. G. 1, 40; cf.: legis agrariae (with nomen), Cic. Agr. 2, 6, 15: rei publicae, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 5: Parthici belli, Caes. B. C. 1, 9.—Esp., abl. adverb., under pretext of, under pretence of, etc.: amicitiae, Cic. Lael. 8, 26: muliones equitum specie ac simulatione collibus circumvehi jubet, Caes. B. G. 7, 45; cf.: gladiatores emtos esse Fausti simulatione ad caedem ac tumultum, as was pretended for Faustus, Cic. Sull. 19, 54: pro sociis contra hostīs exercitum mittere, an hostium simulatione contra socios, id. Imp. Pomp. 22, 66: provocare arma Romana simulatione numinum ausus est, under pretence of a divine command, Tac. H. 2, 61. —Similarly: per simulationem, cum simulatione: per simulationem amicitiae me nefarie prodiderunt, Cic. Red. Quir. 9, 21: cum simulatione timoris agere, Caes. B. G. 5, 50.—
      - β Absol.: ex omni vitā simulatio dissimulatioque tollenda est, Cic. Off. 3, 15, 61: simulatio et inanis ostentatio, id. ib. 2, 12, 43: in specie fictae simulationis, pietas inesse non potest, id. N. D. 1, 2, 3: nihil ut opus sit simulatione et fallaciis, id. de Or. 2, 46, 191; so (with perfidia) Caes. B. G. 4, 13: non mea'st simulatio, Ter. Heaut. 782; cf.: optima est simulatio contra simulantem, Quint. 6, 3, 92: nihil simulatio proficit, Sen. Ep. 79, 18.—Plur.: illa simulationum nescia, Tac. A. 4, 54: simulationum falsa, id. ib. 6, 45; 6, 54; Plin. Pan. 72 fin.—
II Rhet. t. t.: εἰρωνεία est simulatio, Mart. Cap. 5, § 523.

simulātio, ōnis, f. (simulo), der angenommene Schein einer Sache, das fälschliche Vorgeben, Vorschützen, die Vorspiegelung, der Vorwand, die Verstellung, Täuschung, Heuchelei (Ggstz. veritas, Cic. de off. 3, 74), I) übh.: ista vestra verbosa simulatio prudentiae, Scheinklugheit, Cic.: fallax imitatio simulatioque virtutis, Cic.: simulatione Parthici belli, Caes.: equitum specie et simulatione, so daß sie wie R. aussahen und sich benahmen, Caes.: Faustuli simulatione gladiatores emptos esse, scheinbar für F., Cic.: legis agrariae simulatione, Cic.: hostium simulatione, die Feinde zum Vorwand nehmend, Cic.: eādem usus simulatione itineris, noch immer scheinbar im Abzug begriffen, Caes.: per simulationem vulnerum se recipere, Caes.: agere cum (unter) simulatione timoris, Caes.: ita res agatur, ut ne simulatio quidem aequitatis ulla adhibeatur, Cic.: temporariā simulatione concordiae discordiam differebant, Plin. ep.: summam prudentiam simulatione stultitiae tegere, Cic.: iuvenis longe alius ingenio, quam cuius simulationem induerat, als der war, dessen Maske er angenommen hatte, Liv. – absol., sim. ficta, Cic.: ex omni vita simulatio dissimulatioque tollenda est, Cic.: nihil ut opus sit simulatione et fallaciis, Cic.: artificio simulationis eruditus, in der Verstellungskunst geübt, Cic. – Plur. Verstellungskünste, Verstellung, illa simulationum nescia, Tac. ann. 4, 54: simulationum falsa (n. pl.), Tac. ann. 6, 54: neutrum simulationes expresserint, Plin. pan. 72, 7. – II) als rhet. Fig., εἰρωνεία est simulatio, Mart. Cap. 5. § 523.

1 simulatio [CL] 1 (act of) pretence, deception. 749 per contumaciam plurimorum et machinamenta ~onis fraudulentae CS 140; Deus veritas est et non est ~o in eo, sed totius fons veritatis Alcuin Dogm. 189A; non est sapiens qui ~one [AS: mid dydrunge] semet ipsum decipit Ælf. Coll. 101; comperto quod diabolus sub illo ~onis lateret pallio W. Malm. Wulfst. I 4; ipsa veri simulatrix amoris veris ornat ‥ suos honoribus, sine ~one munifica Map NC IV 15 f. 55v; hereticorum confundit impietatem ‥ hypocritarum prodit ~onem J. Ford Serm. 57. 5; Ulixes arguens ejus ~onem et dicens ‘remove verba simulata’ sc. quibus fingis te ignorare ubi filius tuus est Trevet Troades 42. 2 pretext. c1511 omni similacione voluntaria semota et negligencia gravi postposita, onus ‥ imponant FormA 342.

2 simulatio [2 simulare+-tio], ? aggregation of the product (of). 1371 pro fractione, †sinnilacione [? l. simulacione] et mundacione quarere pro lxxx damlad lapidum perquirendis xxxij li. Fabr. York 6.

sĭmŭlātĭō, (9) ōnis, f. (simulo), ¶ 1 simulation, faux semblant, feinte : Cic. Off. 2, 43 ; 3, 61 ; etc. ¶ 2 avec gén. : insaniæ Cic. Off. 3, 97, feinte démence, folie simulée, cf. Cic. Br. 53 ; Læl. 92 ; etc. ; Cæs. G. 6, 8, 2 ; C. 3, 28, etc. || Fausti simulatione Cic. Sulla 54, en prétextant Faustus, cf. Pomp. 66 ; Fam. 11, 3, 5 ; Tac. H. 2, 61 ; per simulationem amicitiæ Cic. Quir. 21 ; cum simulatione timoris Cæs. G. 5, 50, 5, en feignant lʼamitié, la crainte.

simulātiō, ōnis f (simulo)

1. nabootsing;
2. (metaf.) huichelarij, veinzerij; plur. (postklass.) gehuichel; ➤ simulationum nescius;
3. het voorwenden, veinzen, voorwendsel, schijn [virtutis; emptionis schijnkoop; prudentiae schijnwijsheid; timoris schijnbare angst; rei frumentariae zogenaamd gebrek aan graan; moenium occupandorum schijnaanval]; — simulatione en per simulationem (m. gen.) onder de schijn van [rei publicae zogenaamd in het belang v.d. staat; equitum zogenaamd als ruiters; legis agrariae; hostium met de vijanden als voorwendsel].

simulātiō ōnis, f

simulo, an assumption, false show, feigning, shamming, pretence, feint, insincerity, deceit, hypocrisy, simulation: mea, T.: simulatione usi, Cs.: ex omni vitā simulatio tollenda est: insaniae: virtutis: volnerum, Cs.: simulatione amicitiae, under the guise of: gladiatores emptos esse Fausti simulatione ad caedem, under the pretence of engaging them for Faustus: per simulationem amicitiae me prodiderunt.

simulatio

Saved

Recent