About Report a problem

Menu

subsisto

subsisto, to take a stand, take position, stand still, remain standing, stop, halt

Frieze-Dennison Vergil

subsistō, stitī, 3, n. and a.: to stand after; halt, stand still, 2.243; wait, remain, 11.506; tarry, remain behind, 2.739; stop, 12.491; withstand, resist, hold out, 9.806.

Could not find subsistam in Logeion dictionaries.

subsistam Verb: present active subjunctive 1st singular, Verb: future active indicative 1st singular of subsisto

See subsistam in Morpho

sub-sisto, stĭti, 3, v. n. and a.
  • I Neutr., to take a stand or position, to stand still, remain standing; to stop, halt.
    • A Lit.
      • 1 In gen.: reliqui in itinere substiterant, Caes. B. C. 2, 41: in locis campestribus, id. ib. 1, 79: in eodem loco, Hirt. B. G. 8, 16: ad insulam Tauridem, Auct. B. Alex. 45, 1: circa ima (opp. ad summa niti), Quint. prooem. § 20.—Absol.: quo proelio sublati Helvetii audacius subsistere ... coeperunt, Caes. B. G. 1, 15: substitit Aeneas et se collegit in arma, Verg. A. 12, 491; 12, 622; Petr. 111, 7; 115, 8; Plin. 8, 4, 5, § 9: in aliquo flexu viae ... occultus subsistebat, stationed himself in ambush, Liv. 22, 12; so, occultus, id. 9, 23.—
        • b Of things: substitit unda, Verg. A. 8, 87: amnis, Plin. Pan. 30, 4: lacrimae, Quint. 11, 1, 54: ros salsus in alarum sinu, Plin. 27, 9, 47, § 71: subsistit radius cubiti, remains in its place, Cels. 8, 16: substitit auspicii lingua timore mali, Ov. H. 13, 86.—
      • 2 In partic.
        • a To stay, tarry, abide, remain in a place: locus ubi nationum subsisterent legati, Varr. L. L. 5, § 155 Müll.: erimus ibi die dedicationis: subsistemus fortasse et sequenti, Plin. Ep. 4, 1, 6: intra tecta (opp. in aperto vagari), id. ib. 6, 16, 15: ut eā die domi subsisteret, orabat, Vell. 2, 57, 2.—
        • b Esp. (late Lat.), to remain alive, Dig. 34, 4, 30, § 3; Vulg. Job 32, 22.—
        • c To make a stand, i.e. to stand firm, hold out; to withstand, oppose, resist: nisi suffulcis firmiter, Non potes subsistere, Plaut. Ep. 1, 1, 78 (78): Hannibali atque ejus armis, Liv. 27, 7: clipeo juvenis, Verg. A. 9, 806.—
          • β Of things: quod neque ancorae funesque subsisterent, neque, etc., stood, held out, Caes. B. G. 5, 10.—
    • B Trop.
      • 1 In gen., to stop, halt, pause; to stay, continue, remain, subsist: subsistere (in dicendo), Quint. 4, 5, 20; Ov. M. 12, 147: subsistit omnis sententia, Quint. 8, 5, 27: altius ibunt qui ad summa nitentur, quam qui circa ima substiterint, id. 1, prooem. 20: intra priorem paupertatem subsistere, Tac. A. 12, 53: equitum nomen subsistebat in turmis equorum publicorum, still remains or subsists only in, etc., Plin. 33, 1, 7, § 30: servum quoque et filium familias procuratorem posse habere aiunt: et quantum ad filium familias, verum est: in servo subsistimus, we pause, hesitate, are in doubt, Dig. 3, 3, 33; 12, 1, 32.—
      • 2 In partic.
        • a To stand still permanently, i. e. to come to a stop, to cease: substitit ut clamor pressus gravitate regentis, Ov. M. 1, 207: ingeniumque meis substitit omne malis, id. H. 15, 196: si nihil refert, brevis an longa sit ultima, idem pes erit; verum nescio quo modo sedebit hoc, illud subsistet, Quint. 9, 4, 94.—
        • b (Acc. to A. 2. c.) To stand, withstand, be adequate to, sustain, support a thing: non si Varronis thesauros haberem, subsistere sumptui possem, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 10, 5: tantis periclis, Claud. ap. Eutr. 2, 368: liti, Dig. 21, 2, 62, § 1.—
        • c To stand by, support any one (Apuleian): meis extremis aerumnis subsiste, Ap. Met. 11, 2, 18; so id. ib. 2, 27, 12; 3, 23, 22; 5, 19, 12; 6, 2, 20. —
        • d To stand or hold good, to subsist (late Lat.): non eo minus sententia adversus te latā juris ratione subsistit, Cod. Just. 2, 13, 14; 7, 2, 11.—
        • e To withstand, make resistance: aut hanc esse veram religionem, cui ad vincendum tanta vis inest, aut illam falsam, quae subsistere non potest, Lact. 4, 27, 6.—
  • II Act. (acc. to I. A. 2. c.), to make a stand against, withstand, encounter any one (very rare): praepotentem armis Romanum subsistere, Liv. 9, 31: feras, id. 1, 4.

Saved

Recent