transfusio
transfusio, a decanting, intermingling
transfūsĭo, ōnis, f. [transfundo], a pouring out, decanting, transfusion.
- I Lit.: aquae, Plin. 34, 18, 52, § 172: sanguinis, a discharge, Cels. praef. med.—
- II Transf.
- A A transmigration of a people: quam valde eam (gentem) putamus tot transfusionibus coacuisse? Cic. Scaur. 22, 43.—
- B A transformation: novatio est prioris debiti in aliam obligationem transfusio atque translatio, Dig. 46, 2, 1.
trānsfūsio, ōnis, f. (transfundo), 1) eig. das Hinübergießen, -schütten, Abgießen, Abschütten, die Ergießung, sanguinis in arterias, Cels.: separatur terrenum transfusione, Plin. – 2) übtr. a) die Vermischung, valde eam (gentem) putamus tot transfusionibus coacuisse? Cic. Scaur. 43. – b) die Übertragung im juristischen Sinne, novatio est prioris debiti in aliam obligationem transfusio atque translatio, Verwandlung und Übertragung, Ulp. dig. 46, 2, 1 pr.: u. so naturae alterius tr., Ambros. in Luc. 4. § 19.
[provincie ] videntur ‥ Britonibus ex uno latere confines et per longam ~ionem morum maxima parte consimiles
ubi omnimoda est simplicitas nulla potest esse substantie decisio, nulla diminutio, nulla ~io
trānsfūsiō, (16) ōnis, f. (transfundo), action de transvaser : Plin. 34, 172 || apport étranger, mélange [de peuplades] : Cic. Scauro 43 || transfert de dette : Dig. 46, 2, 1.
- 1. (postklass.) het overgieten;
- 2. (metaf.) vermenging.
trānsfūsiō ōnis, f
- trans+FV-, a decanting, intermingling.