transgressus
transgressus2, a passing over, passage, crossing
transgressus, a, um, Part. of transgredior.
transgressus, ūs, m. [transgredior],
- a passing over, passage (very rare); mostly abl. sing.: auspicium prosperi transgressus, Tac. A. 6, 43 (37): vitare proelium in transgressu, Sall. Fragm. ap. Gell. 10, 26, 2 (id. H. 1, 65 Dietsch): in transgressu amnis, Tac. A. 11, 10: Euphratis, id. ib. 15, 7.
trānsgressus, ūs, m. (transgredior), das Überschreiten, der Übergang über ein Gewässer, auspicium prosperi transgressus, Tac. ann. 6, 37: vitare proelium in transgressu conatus est, Sall. hist. fr. 1, 65 (64); vgl. Gell. 10, 26, 1 sqq. – m. obj. Genet., amnis, Tac. ann. 11, 10: u. so Euphratis, Tac. ann. 15, 7.
regula praecipit ut ante vernalis aequinoctii ~um Pascha non celebretur
ut et hic per aequinoctii ~um longitudinem noctis superet
illud ‥ agere in hominum conspectu, magnum constat esse ~um, istud vero perficere, premaximum in ipsum Deum videtur et est peccatum
noluit stare recto in curia domini regis de illo ~u
legati Romane sedis diligentius ‥ ~us scrutantur et corrigunt
pistores ‥ in tertio ~u habeant judicium de pillorio(
ab ipso abbate ‥ de suo ~u cum lacrimis postulans indulgentiam
ne tamen omnino in tantis taceamus ~ibus
obtulit ‥ ei ‥ culpam pro sue rebellionis ~u ‥ remittere
1 trānsgressus, a, um, part. de transgredior.
2 trānsgressŭs, ūs, m. , action de franchir, traversée : Tac. Ann. 6, 37 ; 11, 10 ; cf. Sall. d. Gell. 10, 26, 1.
trānsgressus (1)
- P. of transgredior.
trānsgressus (2) ūs, m
- trans+GRAD-, a passing over, passage, crossingauspicium prosperi transgressūs, Ta.: in transgressu amoris, Ta.