transglutio
trans -glūtĭo, īre, v. a.,
- to swallow down, gulp down (late Lat.): sanguinem suum, Veg. Vet. 3, 78: sucum, Marc. Emp. 19 med.: catapotia, id. ib.
trāns-glūtio (īvī), ītum, īre, hinterschlucken, verschlucken, Veget. mul. 5, 77 (78). Marc. Emp. 16 u. 19. Th. Prisc. 2, 6. Sex. Placit. de medic. 2, 13. Schol. Pers. 3, 111.
trānsglūtĭō, īre, tr., avaler : Veg. Mul. 2, 142 ; M. Emp. 16 ; 19.