About
Menu

transibilis

transibilis [CL transire+-bilis] 1 a capable of crossing or passing over or across. b capable of being crossed. a transilis, ~is, quod facile potest transire Osb. Glouc. Deriv. 593.  b vada ‥ pontibus confractis ‥ vix ~ia M. Par. Maj. V 334. 2 capable of being transformed. licet celum habeat materiam, non tamen celum est ~e de uno esse substanciali in aliud esse substanciale Wycl. Quaest. Log. 264. 3 liable to pass away, transitory. 944 vanis ac ~ibus rebus CS 792.

Saved

Recent