turbinatus
turbĭnātus, a, um, adj. [2. turbo], coneshaped, pointed like a cone, conical.
- I In gen.: adamas ... turbinatus in mucronem, Plin. 37, 4, 15, § 56; 11, 37, 69, § 181. —Comp.: turbinatior piris figura, Plin. 15, 15, 17, § 58.—
- II As adj. propr.: lapis Turbinatus, Inscr. Orell. 3304 and 6616.
turbinātus, a, um, Adi. m. Compar. (turbo, inis), in Kegelform zugespitzt, mucro, Plin. 11, 181: turbinatior piris figura, Plin. 15, 15. – v. Steinen, adamantes Indici laterum sexangulo levore turbinati in mucronem e duabus contrariis partibus, Plin. 37, 56: lapis (crystallus) in mucronem sexangulum utrimque secus leviter turbinatus, Solin. 52, 54: turbinato lapide viam sternere, Corp. inscr. Lat. 5, 1892 u. 11, 1062.
turbĭnātus, a, um (turbo 2), de forme conique : Plin. 37, 66 ; turbinatior Plin. 15, 58.