turbinatio
turbĭnātĭo, ōnis, f. [turbinatus],
- a pointing in the form of a cone: piri, Plin. 15, 21, 23, § 85.
turbinātio, ōnis, f. (v. turbinatus), die Zuspitzung in Form eines Kegels, piri, kegelförmig zugespitzte Gestalt, Plin. 15, 85.
turbĭnātĭō, ōnis, f. (turbinatus), forme conique : Plin. 16, 85.