turbatus
turbatus, troubled, disturbed, disordered, agitated, confused
turbātus, a, um, Part. and P. a. of 1. turbo.
turbātus, a, um, PAdi. (v. turbo), I) unruhig, stürmisch (Ggstz. tranquillus, placidus), mare, Liv. u. Plin. ep.: mare turbatius, Suet.: caelum turbatius, Suet. – II) übtr.: a) unruhig, aufgeregt, verwirrt, bestürzt, vultus (Ggstz. hilarus), Plin.: voluntates populi, Cic.: oculis simul ac mente turbatus, verwirrt, Liv.: turbatus animi, Sil.: non est ullius affectus facies turbatior, Sen. – b) erbittert, erzürnt, Pallas, Verg. Aen. 8, 435.
turbātus, (11) a, um, ¶ 1 part. de turbo ¶ 2 adjt , a) troublé, agité : turbatius mare Suet. Cal. 23, mer assez troublée, cf.Tib. 69 ; b) [fig.] voluntates populi turbatæ Cic. Planc. 11, volontés du peuple agitées en tous sens ; oculis simul ac mente turbatus Liv. 7, 26, 5, dont les yeux en même temps que lʼesprit sont égarés ; turbatus animi Sil. 14, 678, ayant, lʼesprit troublé || turbata Pallas Virg. En. 8, 435, Pallas irritée.
- 1. onrustig, stormachtig [mare; caelum]; woelig [aqua];
- 2. verward, in de war [capilli];
- 3. (metaf.) verward, opgewonden, onthutst; ➤ voluntates populi -ae; oculis ac mente ~; hostes inopinato malo -i;
- 4. (Verg.) verbitterd, vertoornd [Pallas].
turbātus
adj.
- P. of 1 turbo, troubled, disturbed, disordered, agitated, confused: oculis simul ac mente, L.: placare (voluntates) turbatas.