turbidulus
turbĭdŭlus, a, um, adj. dim. [turbidus],
- somewhat disturbed or confused: sensus, Prud. Apoth. 276.
turbidulus, a, um (Demin. v. turbidus), etwas unruhig, Prud. apoth. 208.
turbidus ‥ unde ~us, -a, -um
affectus tepidus, sensus turbidulus
turbĭdŭlus, a, um (turbidus), qq. peu confus, embarrassé [pensée] : Prud. Apoth. 208.