venustas
venustas, loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness
- I Of the body: cum pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem, Cic. Off. 1, 36, 130; cf. id. ib. 1, 30, 17: venustas et pulchritudo corporis, id. ib. 1, 27, 95: voltus quantam affert tum dignitatem, tum venustatem, id. Or. 18, 60.— Transf., of inanim. things: signa eximiā venustate, Cic. Verr. 2, 4, 3, § 5: Capitolii fastigium illud non venustas sed necessitas ipsa fabricata est, id. de Or. 3, 46, 180: pomorum, Varr. R. R. 1, 59, 2.—
- II Of the mind: homo affluens omni lepore et venustate, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142: (oratoris est) agere cum dignitate ac venustate, id. de Or. 1, 31, 142: dicendi vis egregia, summā festivitate et venustate conjuncta profuit, id. ib. 1, 57, 243: comprobari cum dignitate tum etiam venustate, id. Arch. 12, 31; Quint. 4, 2, 118; 9, 2, 66; 9, 3, 72: verborum, Gell. 17, 20, 6: tui quidem omnes mores ad venustatem valent, Plaut. Mil. 3, 1, 63 (658); cf. id. ib. 3, 1, 54 (649); id. Truc. 4, 2, 4 (714): diem pulchrum et venustatis plenum, pleasantness, pleasure, id. Poen. 1, 2, 44 (253); cf.: quis me fortunatior, venustatisque adeo plenior, Ter. Hec. 848.—Plur.: amoenitates omnium venerum atque venustatum affero, Plaut. Stich. 2, 1, 5 (278); id. Ps. 5, 1, 12 (1257).
non sic egregium virtutis perdere palmam / forma venustatis valuit compellere Joseph
neque marmoris candidi ~as detrimentum decoris patitur
neque aliquos hominum tanti decoris ac ~atis esse posse credebam
adeo tot temporum et bellorum injurie ~atem edifitiis non tulere
murus exterior non tante est celsitudinis sed tamen admirande ~atis
ecce Rogerius ‥ consobrinus meus est me junior etate, excellens ~ate, par nobilitate, divitiis, et potestate
soror utraque vultus ~atem, decorem barbe, maturitatem habitus, nec sine pondere verba mirantes
tuarum ‥ ~as genarum me diligendo, me suspirando, meque imitando, mearum jam induit genarum pulchritudinem
erat ‥ ibi abbatia quedam cui nulla sub trono Dei ~ate et bonitate comparari poterat(
diximus de cedro quod insuperabilem virtutum ~atem signaret
hujus [viri ] ‥ cognita fidelitate et morum ~ate
magistrum Adam ‥ noverit ‥ fuisse statura mediocrem ‥ satis corpulentum, facie hilarem, capite calvum, et tam pro ~ate morum quam etate et canicie valde reverendum
non contenta est sacra historia virum hunc justum [sc. Melchisedech ] solo regis nomine honorare, sed ad majorem sue eminentie ~atem et gloriam eum etiam pandit sacerdotalis culminis dignitate fulgere sacerdotem eundem Altissimi nominando
vasa ‥ significant ‥ argentea illos qui dicendi ~ate nitidi eloquentius ea quae norunt exponere sciunt
eloquentiae ~ate jocundissimum
ab invidentibus loquax dici timeo, si neglecta ~ate dictaminis historiam scripturus multiplici narratione usus fuero
nugas ‥ suas salsa quadam ~ate condiens ad facetias revocabat
multa in admiratione sermo beati viri Ecgwini habebatur, tum ratione veritatis, tum ~ate orationis
dictamen est litteralis edicio ~ate sermonum et egregia sentencia coloribus ornata
alioquin nec arte muniri, nec vitia declinare, nec ~ates auctorum facile poterit imitari
mathematica quadruvii sui rotis vehitur, aliarumque vestigiis insistens, colores et ~ates suas multiplici varietate contexit
- 1. charme, aantrekkelijkheid, bevalligheid [muliebris; corporis; vultūs];
- 2. innemendheid, beminnelijkheid;
- 3. verfijning, verfijnde geestigheid; ➤ dicendi vis venustate coniuncta;
- 4. (kom.) genot; ➤ dies plenus venustatis.
- venus, loveliness, comeliness, charm, grace, beauty, elegance, attractiveness: Antiqua tua, your old fascination, T.: corporis.— Artistic grace, fine taste, art: signa eximiā venustate: fastigium illud non venustas sed necessitas ipsa fabricata est.—Elegance, good taste, gracefulness: homo adfluens omni lepore ac venustate: (oratoris est) agere cum venustate: Quis me venustatis plenior? amiability, T.
-
…componere ; tum ea denique vestire atque ornare oratione ; post memoria saepire ; ad extremum agere cum dignitate ac venustate. Etiam illa cognoram et acceperam, ante quam de re diceremus, initio conciliandos eorum esse animos, qui…
Cicero, de Oratore
-
…, in factis dictisque qui modus. Itaque eorum ipsorum, quae aspectu sentiuntur, nullum aliud animal pulchritudinem, venustatem, convenientiam partium sentit ; quam similitudinem natura ratioque ab oculis ad animum transferens multo etiam magis pulchritudinem, constantiam…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…adesse voluisset afuisset domo. Quae autem dea ad res omnes veniret Venerem nostri nominaverunt, atque ex ea potius venustas quam Venus ex venustate. Videtisne igitur ut a physicis rebus bene atque utiliter inventis tracta ratio sit ad commenticios…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…. Quae autem dea ad res omnes veniret Venerem nostri nominaverunt, atque ex ea potius venustas quam Venus ex venustate. Videtisne igitur ut a physicis rebus bene atque utiliter inventis tracta ratio sit ad commenticios et fictos deos .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ante dixi huic acuto fugienda sunt paria paribus relata et similiter conclusa eodemque pacto cadentia et immutatione litterae quasi quaesitae venustates, ne elaborata concinnitas et quoddam aucupium delectationis manifesto deprehensum appareat ; itemque si quae verborum iterationes contentionem aliquam et…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…oratione, ut ea, quae maximam utilitatem in se continerent, plurimum eadem haberent vel dignitatis vel saepe etiam venustatis. Incolumitatis ac salutis omnium causa videmus hunc statum esse huius totius mundi atque naturae, rotundum ut caelum terraque…
Cicero, de Oratore
-
…adfectus illim tum pro mortuo sublatus perbrevi postea est mortuus. iste autem homo Venerius, adfluens omni lepore ac venustate, de bonis illius in aede Veneris argenteum Cupidinem posuit. sic etiam fortunis hominum abutebatur ad nocturna vota cupiditatum…
Cicero, in Verrem
-
…armis aut palaestra, non solum sibi vitandi aut feriendi rationem esse habendam putet, sed etiam, ut cum venustate moveatur, ut ei qui in armorum tractatione versantur, sic verbis quidem ad aptam compositionem et decentiam, sententiis…
Cicero, de Oratore
-
…; neque attendit eos ipsos, unde hoc simile ducat, primas illas hastas ita iactare leniter, ut et venustati vel maxime serviant et reliquis viribus suis consulant. Nec est dubium, quin exordium dicendi vehemens et pugnax non…
Cicero, de Oratore
-
…luminibus inlustrant orationem sententiae. Orationis autem ipsius tamquam armorum est vel ad usum comminatio et quasi petitio vel ad venustatem ipsa ; m ; tractatio. Nam et geminatio verborum habet interdum vim, leporem alias, et…
Cicero, de Oratore